บทที่ 212 ผมอาจจะได้เป็นรองผู้อำนวยการคอมมูน

"เสี่ยวหลง เดินทางมาคอแห้งแย่เลยใช่ไหม? รีบดื่มชาสมุนไพรเย็นๆ สักแก้วเร็ว! อาใส่น้ำตาลให้ตั้งสองช้อนแน่ะ" หลี่เยว่เอ๋อถือแก้วชาเข้ามา พร้อมรอยยิ้ม "ขอบคุณครับอาสะใภ้!" ยุคนี้การใส่น้ำตาลทรายขาวสองช้อนในชาไม่ใช่เรื่องง่าย จางเสี่ยวหลงรับแก้วชามา จิบไปหนึ่งคำ รสชาติคล้ายชาสมุนไพรยี่ห้อดังในชาติก่อนอยู่บ้าง "อาหลานคุยกันต่อเถอะ ดื่มหมดแล้วบอกอานะ เดี๋ยวอาเทให้อีก!"

"ครับ ขอบคุณครับอาสะใภ้!"

จางเสี่ยวหลงล้วงบุหรี่จงหัวที่เหลือเกือบครึ่งซองออกมาจากกระเป๋า หยิบออกมาหนึ่งมวนแล้วพูดว่า "อาเป่ากุ้ย ลองบุหรี่ 'เท่อกง' (สินค้าพิเศษ) ดูสักมวนครับ!" ถูกภรรยาขัดจังหวะ จางเป่ากุ้ยกำลังจะเล่าเรื่องจางเป่าหมิงต่อ พอเห็นบุหรี่มีก้นกรองที่ยื่นมา เขาก็ตาโตทันที "นี่คือบุหรี่เท่อกงเหรอ? แม่เจ้า! ยังมีของพรรค์นี้ติดตัวมาด้วย~" เขายังไม่กล้าสูบทันที หยิบขึ้นมาพิจารณาก้นกรองอย่างละเอียด "เขาเรียกว่าก้นกรองครับ ได้ยินว่าในใบยาสูบมีนิโคตินกับน้ำมันดินอะไรพวกนี้ ก้นกรองตัวนี้จะช่วยลดการสูดดมสารพวกนี้เข้าไปครับ"