บทที่ 214 จิ่วเฟิ่งหัดขี่จักรยาน

"เอ่อ~ พี่เก้า ที่พี่บอกว่าคนอื่นนี่หมายถึงใครบ้างครับ?"

"ก็พ่อกับแม่ แล้วก็พวกพี่สาวไง" จางเสี่ยวหลงอึ้งไปครู่หนึ่ง มันไม่สมเหตุสมผลเลย! ตอนแรกนึกว่าพี่เจ็ด พี่แปด และพี่เก้าน่าจะขี่จักรยานเป็นก่อน แล้วค่อยถึงคิวพ่อกับแม่ แต่ตอนนี้ลำดับกลับตาลปัตร พ่อกับแม่ขี่เป็นแล้ว พี่เจ็ดกับพี่แปดก็ขี่เป็นแล้ว ทำไมเหลือแค่พี่เก้าคนเดียวที่ขี่ไม่เป็น? เอ่อ~ หรือจะเป็นเรื่องพรสวรรค์?

"พี่เก้า เรื่องนี้ไม่ต้องรีบร้อนหรอกครับ ยังไงบ้านเราก็มีจักรยานอยู่แล้ว วันหลังค่อยๆ ฝึกไปก็ได้ เป็นเร็วเป็นช้าวันสองวัน ก็ไม่ต่างกันหรอก" เขาประคองจิ่วเฟิ่งลุกขึ้นจากพื้น แล้วยกรถจักรยานตั้งขึ้น สมกับเป็นจักรยานรุ่นคานคู่ล้อ 28 นิ้ว ทนทานหายห่วง ล้มแค่นี้รถไม่มีบุบสลาย "พี่ต้องฝึกการทรงตัวก่อน จุดศูนย์ถ่วงต้องมั่นคง อย่าลนลาน พอตื่นเต้นก็จะเกร็ง แล้วก็จะล้ม!" จางเสี่ยวหลงแบกกระสอบขึ้นหลัง ให้กำลังใจจิ่วเฟิ่งฝึกต่อ