บทที่ 223 ซุปเนื้อกวางสามสหาย

จางเสี่ยวหลงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงบอกราคา "กวางโต้ระตัวนี้ขายให้โรงงานเหล็กกล้าของพวกพี่แล้วกัน! คิดราคาชั่งละ 7 หยวน!" ราคานี้ถือว่าไม่ถูกเลย แต่โรงงานเหล็กกล้าเป็นโรงงานขนาดใหญ่ ภาระงานผลิตหนัก ภารกิจรับรองแขกก็หนักหนาไม่แพ้กัน ความต้องการเนื้อกวางโต้ระของพวกเขา จึงไม่ได้น้อยไปกว่าเนื้อหมูป่าเลย "หา? จ... จริงเหรอ! งั้นก็เยี่ยมไปเลย ขอบใจมากนะเสี่ยวหลง!" สงเหล่ยรับข้อเสนอนี้ด้วยความยินดี ใบหน้ายิ้มแย้มจนเห็นรอยย่น "กระต่ายป่า 15 ตัว รวม 76 ชั่ง หนูอ้น 3 ตัว 16 ชั่ง เสี่ยวหลง ของพวกนี้จะแบ่งกันยังไง?" "เรื่องนี้ฉันไม่ยุ่ง ยกให้นายจัดการ พี่รู้ราคาหนูอ้นไหม?"

สงเหล่ยมาที่กองพลผลิตทีไรก็มักจะเอาอาหารเช้ามาส่งให้จางเสี่ยวหลงตลอด แถมยังรู้จักกันมานาน การที่จางเสี่ยวหลงมอบเรื่องเล็กน้อยพวกนี้ให้เขาจัดการ ก็เพื่อให้เขาสร้างบารมีในหมู่นักจัดซื้อพวกนี้ด้วย วันหน้าถ้ามีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ จางเสี่ยวหลงแค่สั่งสงเหล่ยคนเดียว เดี๋ยวก็มีคนจัดการให้เรียบร้อย "หนูอ้นกับกระต่ายป่าราคาเดียวกัน" "อื้ม งั้นพวกพี่ตกลงกันเอง ฉันให้เวลาหนึ่งนาที" "ได้ เดี๋ยวจัดการให้เสร็จเดี๋ยวนี้" อันที่จริงก็ไม่มีอะไรต้องตกลงกันมาก สงเหล่ยได้กวางโต้ระไปแล้ว ของป่าอื่นเขาเลยไม่เอา ยกให้คนอื่นอีก 4 คนแบ่งกันไปหมด

เจ็ดแปดนาทีต่อมา สงเหล่ยขับรถมาส่งจางเสี่ยวหลงที่บ้าน แล้วค่อยกลับเข้าเมือง กวางโต้ระขายได้ 497 หยวน ของที่เหลือขายได้ 460 หยวน รวมรายรับ 957 หยวน ถือว่าเป็นวันที่คุ้มค่าทีเดียว หักค่าใช้จ่ายจำเป็นในช่วงนี้ เงินเก็บของเขาก็ทะลุสามหมื่นหยวนแล้ว จางเสี่ยวหลงไขกุญแจเดินเข้าบ้าน เขาจุดเตาถ่านก่อน แล้วกลับเข้าไปในมิติ หั่นเขากวางอ่อนมาหนึ่งแผ่น แล่เนื้อกวางตัวผู้ออกมาหน่อย แล้วหยิบเก๋ากี้มาหนึ่งกำมือ ของพวกนี้ล้วนเป็นยาบำรุงชั้นดี และเป็นการลองทำครั้งแรก เขาเลยไม่กล้าใส่เขากวางอ่อนมากเกินไป พอออกจากมิติ ก็จัดการล้างทำความสะอาดวัตถุดิบ แล้วเริ่มต้มซุปเนื้อกวาง