บทที่ 224 เรื่องเลื่อนตำแหน่งเป็นรอง ผอ. ส่อแววล่ม

"อาสะใภ้ เงินนี่เป็นเงินค่าขายกวาง อาช่วยเก็บไว้ให้ผมก่อนนะ ถ้าผมจะใช้เมื่อไหร่ค่อยมาเอา!" ข้ออ้างนี้ใช้ได้ผลดีที่สุด ไม่อย่างนั้นคงต้องเกี่ยงกันไปเกี่ยงกันมาอีกพักใหญ่ ช่วงหลังมานี้จางเสี่ยวหลงใช้วิธีนี้ทีไรก็ได้ผล และก็เป็นไปตามคาด อาสะใภ้ยอมรับเงินไว้ "อากาศเริ่มร้อนแล้ว อีกไม่กี่วันผมจะเข้าเมือง เดี๋ยวจะซื้อเสื้อผ้าหน้าร้อนมาฝากนะครับ" "เสี่ยวหลง อย่าใช้เงินฟุ่มเฟือย เสื้อผ้าพวกนี้พวกเรายังใส่ได้อยู่!" จางเป่าเฉียงรีบห้าม "เสื้อผ้าในเมืองตัวหนึ่งไม่ใช่ถูกๆ แพงหูฉี่เลยนะ"

"อารอง รีบกินซุปให้หมดเถอะครับ เดี๋ยวผมต้องรีบไปบ้านลุงหัวหน้ากองพลอีก" จางเสี่ยวหลงไม่ต่อล้อต่อเถียงเรื่องนี้ ยังไงเสื้อผ้าก็กองอยู่ในมิติเขาแล้ว รอเขากลับมาจากในเมือง ค่อยเอาเสื้อผ้าหน้าร้อนออกมาให้ทุกคนใส่ ส่วนเสื้อผ้าหน้าหนาว ไม่ต้องรีบ เก็บไว้ที่ไหนก็ไม่ดีเท่าเก็บในมิติ แถมยังกันรา กันฝุ่น กันแมลงกัดเจาะได้อีกต่างหาก โดยเฉพาะเสื้อผ้าที่เป็นหนัง เก็บไม่ดีแมลงกินหมดแน่

"เสี่ยวหลง เดี๋ยวอาไปล้างหม้อให้นะ!" "อาสะใภ้ รีบกินข้าวเถอะครับ เดี๋ยวผมเอากลับไปล้างที่บ้านเอง!" "งั้นเดินทางดีๆ นะ ฟ้ามืดแล้ว~" "ครับ รู้แล้วครับ! อาสะใภ้ อารอง ไม่ต้องออกมาส่งหรอกครับ!" มองดูหลานชายหายลับไปในความมืด สองสามีภรรยาจางเป่าเฉียงถึงได้กลับเข้าบ้าน จางเสี่ยวหลงเก็บหม้ออลูมิเนียมเข้ามิติ ล้วงบุหรี่ใส่กระเป๋าเสื้อ แล้วเดินไปบ้านหัวหน้ากองพลผลิต ระยะทางไม่กี่นาที แป๊บเดียวก็ถึง