บทที่ 234 อารองกับอาสะใภ้สบายดีทุกอย่าง

จางเสี่ยวหลงเดินตามหลังเงียบๆ จนมาถึงแผนกเฉพาะทาง ในใจเขายังคงตุ๊มๆ ต่อมๆ กลัวเหลือเกินว่าอารองกับอาสะใภ้จะมีโรคแฝงอะไรจริงๆ จนทำให้มีลูกไม่ได้ หน้าห้องตรวจ มีคนต่อคิวอยู่อีกสองคน เป็นคู่สามีภรรยาหนุ่มสาว ดูจากหน้าตาอายุไม่น่าเกินยี่สิบห้าปี ฝ่ายชายนั่งสูบบุหรี่อยู่ข้างๆ คิ้วขมวดจนแทบจะผูกกันเป็นปม ส่วนฝ่ายหญิง ตาแดงบวมเป่ง สะอึกสะอื้นเป็นพักๆ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งร้องไห้มาหมาดๆ พอเห็นมีคนเดินมา ถึงได้พยายามกลั้นน้ำตาไว้ จางเป่าเฉียงกับหลี่เสี่ยวฮวามองหน้ากัน ราวกับเห็นภาพตัวเองในอดีตซ้อนทับอยู่ แม้พวกเขาจะไม่เคยมาตรวจที่โรงพยาบาลในตัวอำเภอ แต่ยาหม้อหรือสูตรผีบอกอะไรก็กินมาหมดแล้ว ทั้งสองคนผ่านความทุกข์ทรมานมาไม่น้อย แอบร้องไห้ลับหลังคนอื่นมานับครั้งไม่ถ้วน แต่มีสิ่งหนึ่งที่ดีมากคือ จนถึงตอนนี้ ทั้งคู่ไม่เคยโทษกันและกันเรื่องที่ไม่มีลูกเลย

ไม่นานก็ถึงคิวคู่หนุ่มสาวคู่นั้น ทั้งสองเดินตามกันเข้าไปในห้องตรวจ ประตูถูกปิดลงอีกครั้ง "ไม่ต้องตื่นเต้นนะคะ หมอแมะ (แพทย์แผนจีน) ที่นี่สืบทอดวิชามาจากตระกูลแพทย์เก่าแก่ ได้ยินว่าบรรพบุรุษเคยเข้าวังหลวงไปรักษาคนในวังมาแล้วด้วย"

"ขอบคุณครับหมอหลิน!"