บทที่ 463 เสียงปืนสองนัด

จางเสี่ยวหลงยิ้มมุมปาก "ความจริงมันง่ายมากครับ ผมแค่อาศัย 'ช่องว่างของข้อมูล' เท่านั้นเอง!"

"ทุกท่านในที่นี้ไม่รู้สถานะที่แท้จริงของคนที่ผมหิ้วมา ว่าเขามีตัวตนเป็นใครกันแน่!"

"คงคิดว่าเป็นอาชญากรทั่วไปกระมังครับ!"