บทที่ 464 เสี่ยวหลง ตั้งใจทำงานนะ

จากนั้น ติงหย่งกุ้ยก็ได้ยินเสียงปืนดังขึ้น ร่างกายของเขาถูกกระชากอย่างแรง และสมองของเขาก็ขาวโพลนไปหมด

"ท่านเลขาธิการติง ผมพาท่านไปนั่งพักข้างในก่อนนะครับ!"

จางเสี่ยวหลงไม่อยากให้เขาขายหน้าต่อหน้าธารกำนัล จึงประคองติงหย่งกุ้ยที่กำลังมึนงงทำอะไรไม่ถูก ดูป้ายหน้าห้อง แล้วพาเดินเข้าไปในห้องทำงานของหลิวเซี่ยงตง