บทที่ 516 ผู้อำนวยการสวี่เอาเครื่องใช้สำนักงานมาส่ง

"ส่วนประกอบด้านบนของตัวอักษรนี้เป็นเลข 'สอง' ด้านล่างเป็นเส้นแนวตั้งสามเส้น ซึ่งแต่ละเส้นไม่เชื่อมต่อกับเลข 'สอง' ด้านบน ส่วนด้านขวาก็เหมือนกับตัวอักษร 'ฝู' ทางด้านขวาที่ฉันจำได้ทุกประการ" "เสียดายที่ความรู้เรื่องของเก่าฉันยังมีน้อย เลยแยกแยะไม่ออกว่าอักษร 'ฝู' นี้มาจากยุคสมัยไหน!" "ถ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญ คงแค่มองอักษรตัวนี้แวบเดียว ก็ประเมินอายุคร่าวๆ ได้แล้ว!"

จางเสี่ยวหลงส่ายหน้า ละสายตาจากอักษรฝู "ตรงนี้ยังมีลวดลายดอกไม้ใบหญ้าแกะสลักอยู่ด้วย! ดูเหมือนจริงมาก ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นดอกไม้อะไร แต่ฝีมือแกะสลักนี่สุดยอดจริงๆ!" หลังจากชื่นชมโถคู่นี้อยู่ครู่หนึ่ง จางเสี่ยวหลงก็เก็บมันเข้าที่ เขาใช้จิตจัดการดูแลพื้นที่ในมิติ แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าไม่ได้กินโสมคนป่ามาหลายวันแล้ว

"คราวที่แล้วกินโสมอายุ 130 ปีเข้าไป พละกำลังทะลุ 1,900 จิน เหลืออีกแค่ 80 จินก็จะทะลุสองพันจินแล้ว!" "น่าเสียดายที่ตอนนี้ในมิติยังไม่มีโสมอายุ 140 ปี ต้องรออีกไม่กี่วันถึงจะอายุครบ!" "ถ้ากินโสมที่อายุใกล้เคียงกัน ผลที่ได้คงไม่มากเท่าไหร่!" "สู้รออีกหน่อยดีกว่า ถึงตอนนั้นจะได้ทลายกำแพงสองพันจินในรวดเดียว!" "จริงสิ ไม่รู้เมื่อไหร่พื้นที่ชั้นห้าจะเปิด แล้วข้างในจะมีอะไรนะ? ชักจะตื่นเต้นแล้วสิ..."