บทที่ 515 ตกปลาไหลนา และการแลกเปลี่ยนเสบียง

นกฮูกบินโฉบวนรอบท้องฟ้า ยืนยันว่ารอบบริเวณนั้นปลอดภัย ไร้ร่องรอยผู้คน จางเสี่ยวหลงเดินมาที่ริมแม่น้ำอย่างวางใจ จุ่มมือลงไปในสายน้ำ ทันใดนั้นน้ำวนก็ปรากฏขึ้นบนผิวน้ำ น้ำในแม่น้ำถูกดูดเข้าไปในมิติอย่างรวดเร็ว ระดับน้ำในบึงค่อยๆ สูงขึ้น

"เมื่อกี้ตัวอะไรถูกดูดเข้าไป? ทำไมมันลื่นๆ?" "แม่เจ้า อย่าบอกนะว่าเป็นงู?" มือของจางเสี่ยวหลงกระตุกเล็กน้อย แค่เห็นงูก็ขนลุกแล้ว ถ้าต้องจับ... เขาไม่อยากจินตนาการความรู้สึกนั้น ขนลุกซู่ไปทั้งตัว คราวที่แล้วที่เหยียบงูพิษถู่ฉิวจึ เขาใส่รองเท้าอยู่เลยไม่รู้สึกกลัว

"ไม่สิ ไม่ใช่! ผิวงูไม่น่าจะลื่นขนาดนั้น อาจจะเป็นปลาโคลน... แต่ปลาโคลนตัวไม่ยาวขนาดนั้นนี่นา!" "มาอีกตัวแล้ว... แม่เจ้า นี่มันปลาไหลนาชัดๆ!" เขาเพ่งสมาธิมอง ในที่สุดก็เห็นชัดเจน "เมื่อก่อนมาที่ริมแม่น้ำตอนกลางวัน ไม่เคยจับปลาไหลนาได้สักตัว! วันนี้เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? โห มาอีกตัวแล้ว!"