บทที่ 542 ใครจะดึงใครยังไม่แน่

รากบัวเข้าเนื้อเป็นอย่างดี ดูดซับรสชาติของเนื้อและกลิ่นหอมของกระดูก ทั้งยังมีความหวานกลมกล่อมจากเก๋ากี้ บวกกับกลิ่นหอมเฉพาะตัวของรากบัว เรียกว่าหวานปนความสดใหม่! นับเป็นซุปบำรุงชั้นยอดที่หาได้ยากจริงๆ การทดลองทำอาหารครั้งนี้ถือว่าประสบความสำเร็จ กลับบ้านคราวหน้า ต้องต้มซุปนี้ให้คนที่บ้านกินบ้าง จะได้บำรุงร่างกายกันถ้วนหน้า

"พี่หลิว แก้วนี้ผมดื่มให้พี่ ยินดีด้วยที่ได้เป็นรองอธิบดีฝ่ายบริหารกรมตำรวจอำเภอเจียงตง!" "เฮ้ย! พี่ได้เลื่อนตำแหน่งก็เพราะนาย ถ้าตอนนายสร้างผลงานไม่ได้นึกถึงพี่ พี่หลิวจวินจงคงไม่มีวันนี้!" หลิวจวินจงยกแก้วขึ้น ทั้งสองชนแก้วแล้วดื่มรวดเดียวหมด "อีกอย่าง พี่ได้เงินรางวัลตั้งห้าร้อยหยวน! นี่มันอานิสงส์จากนายทั้งนั้น!"

"พี่หลิว เราอย่ามาพูดจาเกรงใจกันเลยครับ ดูห่างเหินเปล่าๆ! ต่อไปพี่ได้เป็นอธิบดี เป็นผู้บัญชาการ อย่าลืมดึงผมขึ้นไปด้วยแล้วกัน!" จางเสี่ยวหลงหัวเราะร่าพูดติดตลก "ในสายตาพี่นะ ใครจะดึงใครยังไม่แน่เลยมั้ง? นายเพิ่งสิบหก ก็เป็นหัวหน้ากองกำลังระดับรองหัวหน้าแผนกอย่างเป็นทางการแล้ว แถมยังบริหารงานของหน่วยงานระดับหัวหน้าแผนกอีก!"