บทที่ 544 ท่านครับ ชางอิงถูกจับแล้ว

จางเสี่ยวหลงแกะห่อไก่ใบบัว ฉีกแบ่งส่วนเล็กๆ ออกมา แล้ววางส่วนใหญ่ที่เหลือลงในจานที่หลี่เชี่ยนถือมา "เสี่ยวหลง นี่มันเยอะเกินไปแล้ว เธอกินเยอะๆ สิ!" "ผมไม่หิวครับ แค่นี้ก็พอแล้ว! เอาล่ะ พวกพี่รีบกินแล้วรีบเข้านอนเถอะครับ!"

พูดจบ เขาก็เดินกลับเข้าห้องของตัวเอง แล้วงับประตูปิดตามหลัง หลี่เชี่ยนมองแผ่นหลังของชายในดวงใจที่หายลับไปจากสายตา ดวงตาของเธอก็เปล่งประกายระยิบระยับขึ้นมาอีกครั้ง เธอรู้สึกเพียงความหวานละมุนที่เอ่อล้นในหัวใจ จนไม่ทันรู้ตัวว่าจิ่วเฟิ่งเดินมายืนอยู่ข้างหลัง! "พี่เชี่ยน! พี่ว่าน้องเล็กของหนูเป็นยังไงบ้าง?" "ดีมาก... หือ? ยัยเด็กคนนี้ มาล้อเลียนพี่อีกแล้วใช่ไหม!" ทั้งสองปิดประตูห้อง แล้วหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน

จางเสี่ยวหลงกลับเข้ามาในมิติ ฉีกไก่ห่อใบบัวชิ้นหนึ่งเข้าปากเพื่อชิมรสชาติ "อื้ม! เข้าเนื้อสุดๆ! หนังไก่นุ่มลื่น เนื้อก็นุ่มชุ่มฉ่ำ รสสัมผัสยอดเยี่ยม!" เมื่อได้ลิ้มรส ความอยากอาหารก็พุ่งพล่าน เขาเริ่มลงมือจัดการไก่อย่างเอร็ดอร่อย สิบนาทีผ่านไป ไก่ห่อใบบัวส่วนเล็กๆ นั้นก็ถูกเขาฟาดเรียบวุธ "เสี่ยวเซิ่ง พวกเราทำสำเร็จแล้ว!" "เจี๊ยกๆ!"