บทที่ 548 แลกหมูป่าหนึ่งตัวกับตำแหน่งงานหนึ่งที่

จะให้พี่รองเป็นพนักงานจัดซื้อเหรอ? ตำแหน่งนี้ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลย สมองของจางเสี่ยวหลงประมวลผลอย่างรวดเร็ว ตามแผนเดิมคือให้พี่รองไปเป็นพนักงานขายที่สหกรณ์การค้า แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยน จากสหกรณ์การค้ากลายเป็นห้างสรรพสินค้า ตามความเห็นของพี่เฝิง เขาพิจารณาว่าครอบครัวพี่สาวฉันอยู่ชนบท อาจจะไม่สะดวกดูแลที่บ้าน เลยเสนอตำแหน่งพนักงานจัดซื้อให้ นี่เขาหวังดีจริงๆ และคิดเผื่อพี่สาวฉันจากใจ ความหวังดีแบบนี้ปฏิเสธไม่ได้เสียด้วย! ที่สำคัญที่สุดคือพี่เฝิงเป็นผู้อำนวยการใหญ่ พูดเองเลยว่าไม่ต้องมาทำงานทุกวัน เรื่องดีๆ แบบนี้จะไปหาที่ไหนได้อีก? ที่ก่อนหน้านี้ฉันไม่คิด ก็เพราะไม่กล้าคิดต่างหาก หมูป่าตัวเดียวแลกงานได้ก็บุญโขแล้ว แถมยังไม่รู้จักผู้บริหารระดับสูงของสหกรณ์การค้า จะไปมีความคิดเพ้อฝันเกินจริงแบบนั้นได้ยังไง?

"ตำแหน่งที่พี่เฝิงจัดให้ ผมเห็นด้วยเต็มที่ครับ! แล้วยอดจัดซื้อต่อเดือน..." "เรื่องนี้วางใจได้ ผมจะกำชับลูกน้องให้ ไม่กดดันพี่สาวคุณหรอก! แค่แต่ละเดือนหาซื้อผักอะไรมานิดหน่อยก็พอ! ปริมาณแค่สักยี่สิบสามสิบจิน ถ้ามีปัญหายังลดลงได้อีก!" เฝิงเจียซู่กลัวจางเสี่ยวหลงจะลำบากใจ เลยจัดการกำหนดภาระงานให้เสร็จสรรพ "อีกอย่าง ตอนนี้ทางหน่วยงานยังไม่มีบ้านพักว่าง แต่ไม่ต้องห่วงนะ ผมจะพยายามประสานงานให้ จะรีบแก้เรื่องที่พักให้พี่สาวคุณโดยเร็วที่สุด!" "จะได้ไม่ต้องเดินทางไปกลับให้ลำบาก! วันหน้ามาทำงานจะได้สะดวก!"

จางเสี่ยวหลงลุกขึ้น ยื่นมือไปจับมือเฝิงเจียซู่ "พี่เฝิง พี่จัดการให้ขนาดนี้ ผมไม่มีอะไรจะพูดเลย! คำขอบคุณผมขอละไว้ก่อน วันพระไม่ได้มีหนเดียว เราดูกันยาวๆ ครับ!" "ฮ่าๆๆ! สมกับเป็นหัวหน้ากองกำลังลาดตระเวนฯ ทำงานฉับไวเด็ดขาด ผมล่ะชอบคนแบบน้องเสี่ยวหลงนี่จริงๆ!" "พี่เฝิงชมเกินไปแล้ว งั้นพี่ทำงานต่อเถอะครับ ผมไม่รบกวนแล้ว!" "น้องเสี่ยวหลง วันนี้ยังไงก็ต้องไว้หน้าพี่ อยู่ทานข้าวด้วยกันสักมื้อ!" "เอ่อ... งั้นผมขอน้อมรับด้วยความยินดีครับ!" "ฮ่าๆๆ เยี่ยม! ผมรอคำนี้อยู่พอดี!"