บทที่ 599 พลังลึกล้ำสุดหยั่งคาด

"เสี่ยวหลง ลูกจับปลาไหลพวกนี้มาจากนาข้าวเหรอ? พ่อไม่เห็นรูใหญ่ๆ ในนาสักรูเลยนะ!" จางเป่าจู้อดถามสิ่งที่สงสัยในใจไม่ได้ คนเหลียวเป่ยไม่ค่อยกินปลาไหลกัน แต่ใช่ว่าจะไม่เคยเห็น ปกติเห็นแต่ตัวละจินสองจิน แต่ปลาไหลตัวละสามสี่จินแบบนี้ หาดูยากมาก "ผมเดินดูรอบนาแล้วไม่เจอปลาไหล ก็เลยไปจับที่ริมแม่น้ำมาสองสามตัวครับ!"

"อ้อ! มิน่าล่ะ เอ๊ะ? ไอ้ลูกคนนี้นี่ กลางค่ำกลางคืนไปริมแม่น้ำ ไม่กลัวตายหรือไง? ฉัน... อะแฮ่ม!" จางเป่าจู้เกือบหลุดคำหยาบออกมา แต่พอนึกขึ้นได้ว่ามีแขกอยู่ เลยต้องไว้หน้าลูกชายหน่อย ครึ่งหลังของประโยคเลยถูกกลืนลงคอไป "พ่อครับ ผมระวังตัวอยู่น่า! ไม่ตกน้ำอีกหรอกครับ" จางเสี่ยวหลงพูดพลางเทน้ำในกระทะทิ้ง แล้วล้างกระทะให้สะอาด พอกระทะร้อน เขาใส่น้ำมันหมูลงไป ไม่นานน้ำมันก็ร้อนจัด จางเสี่ยวหลงใส่ต้นหอม ขิง กระเทียมลงไปเจียวในน้ำมันร้อน พอได้กลิ่นหอมก็ตักขึ้น แล้วใส่เนื้อปลาไหลฝอยลงไปผัด กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วทันที จางเป่าจู้กับหลินซิ่วเจินลืมเรื่องที่ลูกชายไปริมแม่น้ำเสียสนิท จ้องมองวิธีการทำปลาไหลของลูกชายตาไม่กระพริบ หลี่เชี่ยนเองก็ดูอย่างสนใจ กลัวจะพลาดรายละเอียดไปแม้แต่นิดเดียว "พี่เชี่ยน ขอกุยช่ายที่หั่นแล้วหน่อยครับ!"

"จ้ะๆ นี่กุยช่าย!" จางเสี่ยวหลงรับจานมา เทกุยช่ายที่หั่นแล้วลงกระทะ เติมซีอิ๊ว เกลือเล็กน้อย และน้ำตาลทราย ผัดเร็วๆ สักสิบกว่าวินาที แล้วตักปลาไหลผัดกุยช่ายใส่จาน "ลวกเส้นบะหมี่ต่อ อีกเดี๋ยวก็ได้กินแล้วครับ!" สิบกว่านาทีต่อมา บะหมี่ราดหน้าปลาไหลผัดกุยช่ายหน้าตาน่ากินก็เสร็จเรียบร้อย "จ๊อก..." ท้องของจางเป่าจู้ส่งเสียงประท้วง เขาเกาหัวแก้เขิน "เสี่ยวหลง บะหมี่ราดหน้าปลาไหลของลูกหอมเกินไปแล้ว พ่อดูจนหิวเลยเนี่ย!"