บทที่ 602 แลกลูกแกะ

เขตที่พักอาศัยในฟาร์มไม่มีรั้วกำแพงกั้น บนถนนดินที่ทอดไปยังกลุ่มบ้านเรือนเหล่านั้น มีเด็กเจ็ดแปดคนกำลังต้อนฝูงห่านให้เล็มหญ้าอยู่สองข้างทาง "มาหาใคร?" จางเสี่ยวหลงกำลังทึ่งกับจำนวนของฝูงห่าน ที่กะจากสายตาน่าจะมีราวสี่ห้าร้อยตัว จู่ๆ ก็มีเสียงห้าวใหญ่ดังมาจากไร่ถั่วด้านข้าง ทำเอาเขาสะดุ้งโหยง พอหันไปมอง ก็เห็นศีรษะคนสิบกว่าคนโผล่พรวดขึ้นมาจากไร่ถั่วที่เดิมทีดูว่างเปล่า แม่เจ้า... นี่กำลังถอนหญ้ากันอยู่เหรอ? จางเสี่ยวหลงหันไปมองอีกด้าน ก็เห็นคนอีกสิบกว่าคนกำลังจ้องมองเขาอยู่เช่นกัน เจ้าของเสียงเมื่อครู่เป็นชายร่างกำยำวัยสามสิบกว่าปี ผิวพรรณกรำแดดจนดำคล้ำ ในมือกำกอหญ้า แววตาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

"ฉันเข้าป่าล่าสัตว์ ได้เก้งมาตัวหนึ่ง อยากจะขอแลกของกับพวกนายหน่อย!" จางเสี่ยวหลงไม่มีอะไรต้องกังวล จึงบอกจุดประสงค์ออกไปตรงๆ พูดจบเขาก็วางกระสอบลงจากบ่า ล้วงเอาเก้งตัวอ้วนพีออกมา "แลกเก้งเหรอ? สหายรอเดี๋ยว!" แววตาระแวงของชายร่างกำยำหายวับไปทันที แทนที่ด้วยความยินดีปรีดา เขารีบวิ่งจากไร่ถั่วขึ้นมาบนถนน โยนวัชพืชในมือใส่ฝูงห่าน ฝูงห่านส่งเสียงร้อง "ก๊าบ ก๊าบ" ดังเซ็งแซ่กว่าเดิม "สหาย ฉันอยู่ฝ่ายผลิตของฟาร์มเฉียนจิ้น นายจะเอาเก้งตัวนี้มาแลกสิ่งของจริงๆ เหรอ?" จางเสี่ยวหลงพยักหน้าอย่างแรง "ฉันแบกมันเดินมาตั้งไกลขนาดนี้ ไม่ได้มาล้อเล่นแน่นอน!"

"เฮะๆ พูดอีกก็ถูกอีก มาๆ สูบบุหรี่ก่อนค่อยคุยกัน!"