บทที่ 618 เตียงหินช่วยปรับปรุงสมรรถภาพร่างกายของสัตว์เลี้ยง

จางเสี่ยวหลงบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ ใช้จิตสั่งการเพียงวูบเดียว ขวดใส่น้ำบึงวิญญาณก็ปรากฏขึ้นในมือ ลูกอินทรีทองที่เมื่อครู่ยังร้องระงมเพราะความหิว พอได้ยินเสียงเจ้านาย ก็หุบปากเงียบกริบทันที ดวงตาสี่คู่ที่ยังปิดสนิท "จ้องมอง" จางเสี่ยวหลงด้วยความรู้สึกน้อยอกน้อยใจ อันที่จริงตาของลูกอินทรีทองยังไม่ลืมด้วยซ้ำ แต่ความรู้สึกที่แผ่ออกมา มันฟ้องว่ากำลังน้อยใจสุดๆ "เฮ้ย... ไม่ใช่สิ พวกแกฟังฉันรู้เรื่องด้วยเหรอ?" จางเสี่ยวหลงกำลังจะป้อนน้ำบึงวิญญาณ จู่ๆ ก็สัมผัสได้ว่าอารมณ์ของเจ้าตัวเล็กพวกนี้ผิดปกติ ลูกอินทรีทองทั้งสี่พยักหน้าพร้อมกัน "เชี่ย... นี่เพิ่งเข้ามิติมาแท้ๆ... อะแฮ่ม เหมือนเจ้าลูกสุนัขพันธุ์อู่เฮยสองตัวนั้นเลย สื่อสารทางจิตกับฉันได้ทันที!"

"จริงๆ แล้วพวกแกหน้าตาดีมากนะ ดูดีกว่าอินทรีทองตัวอื่นเยอะเลย!"

"อะไรนะ? พวกแกไม่เชื่อ..."