บทที่ 629 ซาลาเปาไส้งาดำน้ำตาล

"เพื่อนผมให้มาทั้งนั้นครับ ปกติผมก็ไม่สูบบุหรี่ เก็บไว้ก็ขึ้นราเปล่าๆ หัวหน้าสวีช่วยผมสูบเถอะครับ จะได้ไม่เสียของ!" จางเสี่ยวหลงกดมือหัวหน้าสวี ดันหลังเขาขึ้นรถบรรทุก แล้วปิดประตูรถให้เสร็จสรรพ "นายเนี่ยนะ... แรงเยอะชะมัดเลย!" หัวหน้าสวีส่ายหน้าไปมา รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลูกไก่ในกำมือ โดนจับยัดเข้ารถแบบไร้ทางสู้ รถบรรทุกสตาร์ทเครื่อง ค่อยๆ เคลื่อนออกจากสถานีเซิ่งลี่ จนกลายเป็นจุดดำเล็กๆ หายไปในที่สุด จางเสี่ยวหลงยิ่งรู้สึกว่าหัวหน้าสวีเป็นคนใช้ได้ ไม่ว่ากองพลจะขอเบิกอุปกรณ์สำนักงานหรือของใช้ในชีวิตประจำวัน เขาก็จัดการให้ได้ในเวลาอันรวดเร็ว รวมถึงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่คาดไม่ถึง อย่างการติดตั้งโทรศัพท์ หรือเจาะบ่อบาดาล หัวหน้าสวีก็ยังนึกถึง นับว่าเป็นหัวหน้าแผนกที่ทำหน้าที่ได้สมบูรณ์แบบจริงๆ จางเสี่ยวหลงยกข้อมือดูนาฬิกา ยังไม่สี่โมงเย็น ทันเวลาไปที่คอมมูน เขาแวะกลับบ้าน แล้วปั่นจักรยานออกไป

สหกรณ์ร้านค้าคอมมูนเซิ่งลี่ "น้องเสี่ยวหลง?" จ้าวจิ้นตงเห็นจางเสี่ยวหลงโผล่มาที่หน้าประตู ก็รีบเดินออกมาต้อนรับจากหลังเคาน์เตอร์ "พี่จ้าว วันนี้ไม่ยุ่งสินะครับ!" จางเสี่ยวหลงจอดจักรยาน แล้วหิ้วกระสอบเดินเข้าไปในสหกรณ์ "ก็เรื่อยๆ พอถึงเวลานี้คนก็น้อยลงแล้ว! อ้อ สหกรณ์เราเพิ่งได้ผลไม้กระป๋องมาอีกร้อยกว่าขวด เดี๋ยวพี่ไปขนมาให้นะ" จ้าวจิ้นตงพูดจบก็เดินเข้าไปในโกดังหลังเคาน์เตอร์ ยกกล่องสองใบออกมา ข้างในบรรจุกระป๋องผลไม้เรียงรายเป็นระเบียบ จางเสี่ยวหลงเข้าไปช่วยยกมาวางที่หน้าประตู แล้วมัดไว้ที่ตะแกรงท้ายจักรยาน ทั้งสองคนไม่พูดเรื่องคูปอง เพราะจ้าวจิ้นตงยกออกมาให้เลย แสดงว่าจัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว "พี่จ้าว เดี๋ยวค่อยคิดเงินรวมกัน นี่คูปองผ้าครับ พี่ช่วยดูหน่อยว่าซื้อเสื้อผ้าได้กี่ชุด!" จางเสี่ยวหลงล้วงปึกคูปองออกมาจากกระเป๋า ยื่นส่งให้ "แม่เจ้า นายหาคูปองมาได้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ แถมเป็นคูปองผ้าด้วย! กลัวแต่ว่าเสื้อผ้าในร้านพี่จะไม่พอขายนายสิ!" จ้าวจิ้นตงพูดติดตลก รับคูปองผ้าไปดู "สิบสี่สิบห้าชุดน่ะพอแน่! ถ้าไม่พอ... นายจะซื้อเยอะขนาดนี้จริงๆ เหรอ?"

"ช่วยไม่ได้ครับ ที่บ้านคนเยอะ พี่สาวเก้าคน พี่เขยห้าคน ปู่ย่า พ่อแม่ อารองอาสะใภ้ จะซื้อให้คนนี้ไม่ให้คนนั้นก็กระไรอยู่" จางเสี่ยวหลงหยิบบุหรี่ออกมาส่งให้มวนหนึ่ง แล้วยิ้มแห้งๆ "น้องเสี่ยวหลง พูดตามตรงนะ นายเป็นคนที่รักครอบครัวที่สุดเท่าที่พี่เคยเจอมาเลย! ยุคนี้คูปองผ้าหายากจะตาย ใครเขาจะมานั่งนึกถึงพี่สาวพี่เขยที่แต่งออกไปแล้วกันบ้าง!" จ้าวจิ้นตงรับบุหรี่ไปจุดสูบ แล้วเอ่ยปากชมเปาะ จากนั้นเขาก็ถามจางเสี่ยวหลงเรื่องไซส์เสื้อผ้าที่ต้องการ "สูงต่ำดำขาว ไซส์ผู้ใหญ่คละกันไป จัดมาให้ผมอย่างละชุดเลยครับ! อ้อ รอบนี้ขอเป็นเสื้อผ้าผู้ชายทั้งหมดนะครับ!" จางเสี่ยวหลงไม่ถามเรื่องแบบเสื้อผ้า เพราะเสื้อผ้าในสหกรณ์ก็มีอยู่ไม่กี่แบบ เลือกไปก็เท่านั้น "ได้ งั้นนายนั่งรอเดี๋ยว พี่เข้าไปจัดของให้!"