บทที่ 630 พี่เชี่ยน งานสำนักงานตรงนี้ มอบให้พี่รับผิดชอบนะ

"อาสะใภ้รองครับ ผมเอาองุ่นเปรี้ยวมาฝาก! ย่าครับ พวงใหญ่นี่เป็นองุ่นหวาน ของโปรดย่าเลย! โอ๊ะ ตายจริง ผมลืมไปเลยว่ายังมีกับข้าวพวกเนื้อสัตว์ด้วย! พอได้กลิ่นซาลาเปาเข้าหน่อย ก็ลืมหมดทุกอย่างเลย!" จางเสี่ยวหลงตบหน้าขาตัวเองฉาดใหญ่ รีบเปิดปากกระสอบ หยิบไก่อบใบบัว พะโล้ เนื้อย่างเสียบไม้ องุ่นเปรี้ยวสองพวง และองุ่นหวานสองพวงออกมา "หลานรัก เอาเนื้อมาเยอะแยะขนาดนี้ กะจะยั่วน้ำลายปู่ให้อยากดื่มเหล้าหรือไง?" จางเหล่ากินหัวเราะชอบใจ วางชามโจ๊กในมือลง "ปู่ครับ คืนนี้ก็ไม่มีธุระอะไร ผมเลยหาเรื่องหาอะไรมาให้ปู่แกล้มเหล้าหน่อย!" จางเสี่ยวหลงแกะไก่อบใบบัว ฉีกน่องไก่ให้อาสะใภ้ข้างหนึ่ง แล้วฉีกอีกข้างให้ย่า "โอ๊ย ย่าไม่กินน่องไก่หรอก ให้หลานรักกินเถอะ!"

"ย่าครับ กินสักน่องเถอะ! ผมชอบกินซาลาเปาไส้งาดำน้ำตาลฝีมือย่ามากกว่า!" จางเสี่ยวหลงทำท่าทางเหมือนย่า ยื่นน่องไก่จ่อปากย่า "หลานรักของย่าช่างกตัญญูจริงๆ!" คุณย่ากัดน่องไก่คำหนึ่ง ยิ้มจนตาหยี รู้สึกว่าน่องไก่นี้เป็นน่องไก่ที่หอมอร่อยที่สุดในชีวิต "ปู่ครับ น่องไก่หมดแล้ว ปู่กินเนื้อย่างกับพะโล้เยอะๆ นะครับ! เดี๋ยวผมไปรินเหล้าให้!"

"ยายแก่ ขอฉันดื่มสักหน่อยได้ไหม?"