บทที่ 639 รังต่อยักษ์

จางเสี่ยวหลงพึมพำกับตัวเองเบาๆ ส่ายหัว แล้วหยิบอุปกรณ์จากมิติออกมาเริ่มขุดรังต่อหัวเสือ "เจ้านาย เมื่อกี้ข้าลองถามดู เหมือนว่าตอนมีคนเข้าป่า บังเอิญไปตบต่อหัวเสือตายไปไม่กี่ตัว ก็เลยทำให้ฝูงต่อโกรธแค้น"

"แม่เจ้า นี่มันแค้นฝังหุ่น เอาคืนทบต้นทบดอกเลยนี่หว่า! ต่อหัวเสือนี่เจ้าคิดเจ้าแค้นจริงๆ เล่นโจมตีไม่เลือกหน้าเลย!" จางเสี่ยวหลงอุทาน โชคดีที่มีเสี่ยวเฟยเฟย ถึงได้สยบพวกบ้าสงครามจอมอาฆาตพวกนี้ได้ ขุดไปไม่กี่นาที จางเสี่ยวหลงก็เห็นมุมหนึ่งของรังต่อ เป็นช่องหกเหลี่ยมถี่ยิบ ข้างในเต็มไปด้วยตัวอ่อนอ้วนกลม "แม่เจ้า ตัวอ่อนพวกนี้โตขึ้นก็กลายเป็นต่อหัวเสือ! แต่เจ้านี่เอาไปดองเหล้าได้ ผัดกินก็ได้ ทอดกินก็ได้ นึ่งกินก็ได้เหมือนกัน!"

"แต่ฉันไม่เคยกิน ไม่รู้ว่ามีสรรพคุณอะไรบ้าง ขุดออกมาก่อน วันหลังกลับบ้านค่อยถามอารองดู" จางเสี่ยวหลงลงมือขุดดินรอบรังต่อต่อไป ส่วนของรังที่โผล่พ้นดินเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ "คุณพระคุณเจ้า รังนี่มันใหญ่ขนาดไหนเนี่ย? ขุดมาตั้งยี่สิบนาทีแล้ว ยังไม่เห็นรังเต็มๆ เลย!" จางเสี่ยวหลงเริ่มตะลึง ตอนแรกเขาไม่ได้ใช้พลังมิติเพราะอยากยืดเส้นยืดสาย ใครจะไปรู้ว่าขุดตั้งนานยังไม่เจอรัง ทำเอาหงุดหงิดใจ "เชี่ยเอ้ย ไหนๆ ตอนนี้ก็ไม่ต้องรีบไปช่วยคน เรื่องจับพี่น้องเฉียนต้าขุยก็ไม่รีบร้อน ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะขุดรังต่อไม่ได้!"