บทที่ 640 เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าเถาเหล่าซื่อเอง

หวังไกว่จื่อเจ้าพ่อตลาดมืดรายใหญ่ที่สุดแห่งเมืองตงหนิง นั่งเอนหลังบนโซฟาไม้ พ่นควันบุหรี่โขมง มองเถาซื่อเย่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงข้าม "ลูกพี่หวัง ข้าต้องขอขอบคุณท่านที่นี่ด้วย ขอบคุณที่ให้โอกาส ช่วงนี้เสบียงอาหารขาดแคลนหนัก ท่านยังอุตส่าห์แบ่งปันส่วนแบ่งให้ข้า"

"คนอย่างข้าเถาซื่อเย่ไม่ใช่คนอกตัญญู ลูกพี่หวังมีอะไรให้รับใช้ก็สั่งมาได้เลย"

"ฮ่าๆๆ สั่งคงไม่กล้า จริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก ด้วยอิทธิพลของน้องสี่ในเขตอันหยาง เรื่องแค่นี้แค่พูดคำเดียวก็จบแล้ว!"