บทที่ 645 กฎของไอ้หน้าบากถือเป็นโมฆะทั้งหมด

สิ้นสัญญาณมือของเถาซื่อเย่ บรรดาลูกศิษย์ที่ดุร้ายปานเสือและหมาป่าก็แสยะยิ้มอำมหิต พุ่งเข้าใส่กลุ่มคนที่ถือไม้หน้าสามเหล่านั้น การต่อสู้จบลงอย่างรวดเร็ว ไม่ถึงสิบนาที ลูกน้องของเฮยผีทั้งหมดก็นอนกองกับพื้น หมดสภาพที่จะต่อสู้ เถาซื่อเย่หยิบกล้องยาสูบที่ห้อยเอวออกมา ค่อยๆ บรรจุยาเส้นลงในเบ้าอย่างใจเย็น แล้วกดให้แน่น ลูกศิษย์คนหนึ่งรีบเข้ามาจุดไฟให้ เถาซื่อเย่สูบอึกใหญ่ ใบหน้าฉายแววเคลิบเคลิ้ม "สูบไปสูบมา ก็ยังรู้สึกว่ายาเส้นฉุนๆ นี่แหละดีที่สุด รสชาติถึงใจ" รอบด้านเงียบกริบ ทุกคนมองดูชายฉกรรจ์กลุ่มนี้ด้วยความหวาดกลัว "ทุกคนไม่ต้องกลัว จะซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้ายังไงก็ทำไปตามเดิม" เถาซื่อเย่พ่นควันบุหรี่ "เพียงแต่ว่า... ตลาดมืดทิศใต้นี้เป็นถิ่นของข้าแล้ว หรือพูดให้ถูกก็คือ ตลาดมืดทั้งหมดในอำเภออันผิง อยู่ภายใต้การดูแลของข้า!"

"ค่าธรรมเนียมเก็บเท่าเดิม ไม่มีการโกง จ่ายมาคนละ 5 เหมา" ฝูงชนส่งเสียงจ้อกแจ้กจอแจขึ้นมาทันที "อะไรนะ? ตลาดมืดในอำเภออันผิงเป็นถิ่นของเขาหมดแล้ว?"

"แม่เจ้า เข้าออกตลาดมืดต้องจ่ายห้าเหมา?"