บทที่ 706 คุณปู่จะหาทางช่วยเอง

หลี่อวี้เหมยใส่ใจกับคำถามนี้มาก รอฟังคำตอบจากปลายสายอย่างใจจดใจจ่อ "อวี้เหมย ตอนนี้กรมตำรวจเทศบาลนครตงหนิงยังไม่มีตำแหน่งข้าราชการระดับรองหัวหน้าแผนกว่างเลย จางเสี่ยวหลงย้ายมาแล้ว คงต้องเริ่มทำจากระดับปฏิบัติการไปก่อน อย่างน้อยๆ สามถึงห้าปีโน่นแหละ ถึงจะมีตำแหน่งระดับรองหัวหน้าแผนกว่างให้เขา" น้ำเสียงของโจวเสี่ยวหลานฟังดูหนักแน่นและมั่นใจในอำนาจของตน เพียงคำพูดไม่กี่คำ ก็กำหนดชะตาชีวิตคนคนหนึ่งได้ สมกับเป็นรองผู้ว่าการมณฑลผู้ทรงอิทธิพลจริงๆ "ขอบคุณค่ะแม่ หนูอยากจะเห็นนักเชียวว่านายนั่นยังจะกล้ามาทำเบ่งต่อหน้าหนูอีกไหม หึ กว่าเขาจะไต่เต้ากลับมาเป็นรองหัวหน้าแผนกได้ ป่านนั้นหนูคงได้เลื่อนเป็นข้าราชการระดับรองผู้อำนวยการกองไปแล้ว"

"ลูกก็อย่าทำตัวเด่นเกินไปนัก ตั้งใจทำงานในหน้าที่ให้ดี โอกาสก้าวหน้าไม่หนีไปไหนหรอก เอาล่ะ แม่มีงานต้องทำ วันหยุดก็กลับมาเยี่ยมบ้านบ้างนะ"

"ทราบแล้วค่ะแม่!" วางสายโทรศัพท์แล้ว หลี่อวี้เหมยรู้สึกเหมือนเซลล์ทั่วร่างกว่าแสนล้านเซลล์ตื่นตัวสดชื่นไปทุกอณู พอนึกภาพจางเสี่ยวหลงคอตกหมดสภาพ เธอก็อดกลั้นขำแทบไม่อยู่ ถึงขนาดเกือบหลุดหัวเราะออกมาตั้งหลายรอบ