บทที่ 707 เรียกผมว่าปู่หลี่ก็พอ

เมื่อได้รับฟังวีรกรรมของจางเสี่ยวหลง ที่บุกเดี่ยวเข้าป่าหมื่นเขา สังหารกลุ่มสายลับศัตรู อีกทั้งยังเข้าป่าเพียงลำพังอีกหลายครั้งเพื่อช่วยชีวิตสหายร่วมรบ และยังสามารถจับกุมสองโจรเหี้ยมจากคดีปล้นชิงทรัพย์ชานเมืองปักกิ่งได้ ทุกคนในที่ประชุมต่างพากันยกย่องชมเชยในความกล้าหาญ และยอมรับว่าเขาคือบุคลากรชั้นยอดที่หาตัวจับยาก ในที่สุด หูจื้อเฉียงและผู้เข้าร่วมประชุมทุกคนก็มีมติเป็นเอกฉันท์ ให้ยกสถานะ กองกำลังลาดตระเวนรักษาความปลอดภัยป่าไม้ กรมตำรวจอำเภออันผิง เป็น 'หน่วยงานนำร่อง' ที่สำคัญของกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ "ท่านผู้เฒ่าครับ รายละเอียดก็เป็นตามนี้ หากกองกำลังลาดตระเวนรักษาความปลอดภัยป่าไม้ประสบความสำเร็จในการทดลองงาน เราจะขยายผลไปทั่วประเทศ และไม่แน่ว่าอาจจะมีการจัดตั้ง 'ตำรวจป่าไม้' ขึ้นมาอย่างเป็นทางการด้วยครับ"

"ความคิดนี้เข้าท่าดีนี่! ประเทศเรามีพื้นที่ป่าปกคลุมกว้างใหญ่ การหาจังหวะจัดตั้งตำรวจป่าไม้ ก็เป็นเรื่องที่น่าพิจารณาอย่างยิ่ง" สีหน้าของหลี่เหวินอู่ดูผ่อนคลายลงมาก "ท่านผู้เฒ่าครับ กองกำลังนี้มีความสำคัญมาก ความสำเร็จของโครงการทดลองขึ้นอยู่กับผู้นำอย่างสหายจางเสี่ยวหลงเป็นหลัก ดังนั้น ไม่ว่ายังไงพวกเราก็ไม่มีทางอนุมัติให้ย้ายเขาไปไหนแน่นอนครับ"

"แต่โจวเสี่ยวหลาน รองผู้ว่าการมณฑลเหลียวเป่ยได้อนุมัติเรื่องนี้ไปแล้ว คุณรีบไปที่กรมตำรวจอำเภออันผิงเดี๋ยวนี้ เวลาน่านะยังทันถมเถ"