บทที่ 711 หนังสือคำสั่งย้าย

สองพี่น้องชีเฟิ่งและปาเฟิ่งทนลูกตื๊อของน้องชายไม่ไหว จึงจำใจต้องรับเงินเก็บไว้ เวลาเพียงไม่กี่เดือน เงินเดือนของพวกเธอรวมกับเงินค่าขนมที่น้องชายให้มาเป็นระยะๆ ตอนนี้ยอดเงินเก็บทะลุห้าร้อยหยวนเข้าไปแล้ว เมื่อก่อนพวกเธอไม่เคยกล้าฝันเลยว่า วันหนึ่งตัวเองจะมีเงินเก็บมากมายขนาดนี้ บางคืนถึงกับนอนหลับฝันดีจนตื่นมาอมยิ้มก็มี "พี่ครับ เดี๋ยวตอนเย็นผมมารับไปกินข้าวด้วยกันนะ"

"หา? เธองานยุ่งขนาดนั้น ยังอุตส่าห์เตรียมกับข้าวให้พวกเราอีกเหรอ? เอาเป็นว่า... พวกเรากินที่โรงอาหารของโรงงานดีกว่าไหม!" สองพี่น้องสงสารและเป็นห่วง ไม่อยากให้น้องชายต้องเหนื่อย "พี่ครับ เราจะหิ้วเนื้อกับผักไปกินข้าวบ้านพี่ใหญ่กัน"

"แต่ว่า... พี่ใหญ่ต้องเลี้ยงลูก จะเอาเวลาที่ไหนมาทำกับข้าวให้พวกเรากินล่ะ?"