บทที่ 749 หัวปลานึ่งพริกสับ

จางเป่าเฉียงอยากจะร้องไห้แต่ก็ไร้น้ำตา เพื่อเอาใจภรรยา เขากล้ำกลืนฝืนทนกินพริกเป็นเพื่อนเธอทุกครั้ง ผลก็คือตอนเข้าห้องน้ำนั่นแหละคือช่วงเวลาที่ทุกข์ทรมานที่สุด เรื่องพวกนี้เขาไม่มีทางเล่าให้หลานชายฟังเด็ดขาด ขืนเล่าไปเดี๋ยวจะโดนหลานหัวเราะเยาะเอาเปล่าๆ "คุณอาสอง คราวหน้าถ้าจะซื้อพริก อาบอกผมได้เลยนะครับ ไม่ต้องถ่อไปถึงสหกรณ์หรอก" "พริกพวกนี้ไม่ได้แพงอะไร อาคิดว่าไม่ได้ลำบากอะไร ก็เลยไปซื้อมาเองนั่นแหละ" "ตอนนี้คุณอาสะใภ้รองเลิกกินองุ่นเปรี้ยวแล้วเหรอครับ? ตอนแรกผมยังกะว่าจะไปซื้อกลับมาให้อีกสักหน่อยเลย" "โชคดีนะที่แกยังไม่ได้ซื้อ ตอนนี้อาสะใภ้แกไม่กินของเปรี้ยวแล้ว หันมาชอบกินแต่พริก อาเองก็กลุ้มใจ ไม่รู้จะทำกับข้าวอะไรให้กินดี ตอนนี้ทุกวันก็มีแต่พริกผัดไข่ เมนูอื่นพวกอาก็ทำไม่ค่อยเป็นซะด้วย" "เดี๋ยวผมสอนทำกับข้าวให้สักสองสามอย่าง รับรองว่าทุกคนต้องชอบกินแน่ครับ" จางเสี่ยวหลงวางปลาสองตัวในมือลงริมบึงน้ำบาดาล เดินไปหยิบมีดในครัวมา แล้วเริ่มลงมือขอดเกล็ดปลา

"อ้อ? แกจะสอนอาทำเมนูอะไรล่ะ?" จางเป่าเฉียงได้ยินดังนั้นก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง เขาวางพริกลงไว้ข้างๆ แล้วนั่งยองๆ เอ่ยถาม "วันนี้ผมล่าปลามาได้สองตัว หัวปลามันใหญ่พอดี เลยกะว่าจะทำเมนูหัวปลานึ่งพริกสับเป็นเมนูแรกครับ เมนูนี้รสชาติจัดจ้าน รับรองว่าคุณอาสะใภ้รองต้องชอบแน่ๆ" "ดีเลยๆ อาจะตั้งใจเรียน ไว้คราวหน้าจะได้ทำกินเอง" จางเสี่ยวหลงจัดการขอดเกล็ดปลา ล้างน้ำจนสะอาด จากนั้นก็ผ่าท้องปลา ควักไส้ทำความสะอาดเครื่องใน สุดท้ายก็ใช้น้ำบาดาลล้างจนสะอาดหมดจดอีกครั้ง ถึงค่อยสับหัวปลาแยกออกมา ปลาสองตัวนี้คือปลาหัวโตฮวาเหลียนจากในแม่น้ำ หัวของมันเหมาะสำหรับเอามาทำเมนูหัวปลานึ่งพริกสับมากที่สุด "คุณอาสอง อาทำตามที่ผมบอกนะ เริ่มจากผ่าครึ่งหัวปลาแบบนี้... ใช่... แบบนี้แหละ..." "เอาหัวปลาใส่กะละมัง เติมเกลือกับเหล้าลงไปนิดหน่อย แล้วก็ใส่ต้นหอมกับขิงหมักทิ้งไว้สักพัก"

จางเป่าเฉียงทำตามทีละขั้นตอนอย่างว่าง่าย ไม่นานก็จัดการหมักหัวปลาจนเสร็จ "เสี่ยวหลง แล้วทำไงต่อล่ะ?" "ต่อไปก็เตรียมเครื่องปรุงครับ หั่นต้นหอมกับขิงเป็นเส้นๆ สับกระเทียมให้ละเอียด ใช่ครับ แบบนั้นแหละ สับกระเทียมให้ละเอียดกว่านี้อีกนิด..." "จากนั้นก็มาถึงขั้นตอนสำคัญ พวกเราต้องมาทำพริกสับกันครับ" "เสี่ยวหลง แล้วไอ้พริกสับนี่มันทำยังไงล่ะ?" จางเป่าเฉียงเพิ่งเคยได้ยินชื่อพริกสับเป็นครั้งแรก ไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร จึงได้แต่งุนงงไปหมด "ถ้าทำตามสูตรปกติ พริกสับต้องหมักทิ้งไว้หลายวันเลยครับ แต่พวกเราต้องรีบใช้ ก็ไม่ต้องพิถีพิถันขนาดนั้นหรอก เดี๋ยวผมจะบอกวิธีทำให้..." สิบกว่านาทีต่อมา พริกสับถ้วยหนึ่งก็เตรียมเสร็จเรียบร้อย แน่นอนว่ารสสัมผัสคงสู้แบบหมักทิ้งไว้ไม่ได้ จางเป่าเฉียงแอบปวดใจนิดๆ เขาไม่รู้มาก่อนเลยว่าการทำพริกสับมันจะยุ่งยากเบอร์นี้ ไม่ใช่แค่ต้องใส่เกลือ แต่ยังต้องใส่น้ำตาล เหล้าขาว กระเทียม ขิง และอื่นๆ อีกสารพัด ไม่ใช่ว่าเขาเสียดายไม่อยากให้ภรรยากินหรอกนะ แต่ด้วยความเคยชิน เขาก็แค่อดรู้สึกไม่ได้ว่าเครื่องปรุงพวกนี้มันเปลืองเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน