บทที่ 766 ราคาข้าวของและคูปองในเมืองหลวง

จางเสี่ยวหลงรู้สึกว่าที่นี่คือเมืองหลวง สถานการณ์การจัดสรรเนื้อสัตว์น่าจะดีกว่ามณฑลอื่นๆ สักหน่อย แต่พอดูจากสภาพของนายท่านเจิ้งตรงหน้าแล้ว คาดว่าคงไม่ได้ดีไปกว่ากันสักเท่าไหร่

กลิ่นหอมของไก่อบใบบัวฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณอย่างรวดเร็ว บรรดาพ่อค้าแม่ค้าแผงลอยรอบๆ ต่างพากันสูดจมูกฟุดฟิด แล้วเบนสายตาไปรวมกันที่นายท่านเจิ้ง

"แม่เจ้า ที่ล้างพู่กันของนายท่านเจิ้งแลกออกไปแล้วเหรอ?" "แลกได้ไก่อบใบบัวตั้งตัวนึงเชียวนะ พอให้ตาเฒ่านี่กินอิ่มไปได้มื้อนึงเลยล่ะ" "พี่ชาย คุณยังมีไก่อบใบบัวอีกไหม? ดูนาฬิกาข้อมือยี่ห้ออู่ยี่สภาพเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของผมเรือนนี้สิ สนใจแลกไหม?" "เพื่อน สนใจเอาคูปองของฉันไปแลกกับไก่อบใบบัวไหม เป็นไงล่ะ?"