บทที่ 777 ท่านผู้นำตำหนิผมแล้ว

แน่นอนว่าเรือประมงที่จางเสี่ยวหลงต้องการ ไม่ใช่เรือสำปั้นลำเล็กๆ แบบเมื่อกี้เด็ดขาด เรือเล็กขนาดนี้อย่าว่าแต่ออกทะเลเลย แค่เจอคลื่นลมแรงๆ ในแม่น้ำหรือทะเลสาบใหญ่ๆ ก็คงรับมือไม่ไหวแล้ว เรือประมงที่เขาต้องการถึงแม้จะไม่ต้องทนพายุระดับสิบสองได้ ซึ่งนั่นก็ดูไม่ค่อยสมจริงเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยก็ต้องทนคลื่นลมระดับสามระดับสี่ในทะเลได้บ้างล่ะ เมืองจินไห่อยู่ติดทะเล ทำไมไม่ฉวยโอกาสนี้ไปดูที่ชายทะเล แล้วหาวิธีเอาเรือประมงลำใหญ่ๆ กลับมาสักลำล่ะ?

พอคิดถึงตรงนี้ จางเสี่ยวหลงก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมา ก้าวเท้าไปโดยไม่ทันระวัง ไปสะดุดเข้ากับตอไม้ตอหนึ่ง หัวขโมยที่ถูกเขาหิ้วกลับหัวอยู่ หัวก็เลยไปกระแทกเข้ากับตอไม้อย่างจัง เจ็บจนตาลายสมองขาวโพลนไปหมด ร้องโอดครวญออกมาเสียงหลง

"ทำตัวดีๆ หน่อย ข้างหน้ายังมีตอไม้อีกเป็นพรืดเลยนะ..."