บทที่ 778 แบบนี้คุณเรียกว่าไม่โกรธเหรอ

หูจื่อเฉียงพูดถึงจุดที่ใช้อารมณ์ ก็ถึงกับลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ "ผมได้ให้สัตย์ปฏิญาณต่อหน้าท่านผู้นำไปแล้ว ว่าจะพยายามปิดคดีนี้ให้ได้ภายในครึ่งเดือน สหายทุกท่าน พวกคุณมีความมั่นใจไหม?"

สิ้นเสียงของหูจื่อเฉียง คำว่า 'มีความมั่นใจไหม' ยังคงลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ ภายในห้องทำงานก็เกิดความโกลาหลขึ้นทันที "หา? ปิดคดีภายในสิบห้าวัน! แบบนี้คงยากน่าดูเลยนะครับ" "ตั้งแต่วันเกิดเหตุจนถึงวันนี้ ก็ปาเข้าไปแปดวันแล้ว พวกเรายังมืดแปดด้านอยู่เลย เวลาที่เหลืออีกแค่เจ็ดวัน จะปิดคดีได้จริงๆ เหรอครับ?" "อย่าว่าแต่ครึ่งเดือนเลย ผมว่าต่อให้ยี่สิบวันก็ยังไม่แน่ว่าจะหาร่องรอยเบาะแสเจอเลยครับ" "ผมไม่ได้พูดจาบั่นทอนกำลังใจนะครับ แต่คดีนี้มันรับมือยากจริงๆ โดยส่วนตัวผมคิดว่ามันยากเกินไปครับ" "นี่มันแทบจะเป็นภารกิจที่เป็นไปไม่ได้เลย พวกเราทำได้แค่บอกว่าจะพยายามค้นหาเบาะแสอย่างเต็มที่ เพื่อให้ปิดคดีได้โดยเร็วที่สุดเท่านั้นแหละครับ" "..."

ภายในห้องประชุม ทุกคนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์เซ็งแซ่ ไม่มีใครเชื่อเลยว่าคดีนี้จะสามารถปิดลงได้ภายในครึ่งเดือน สีหน้าของหูจื่อเฉียงค่อยๆ เคร่งเครียดขึ้น เขานึกไม่ถึงเลยว่าสมาชิกหน่วยเฉพาะกิจทุกคนจะมีปฏิกิริยาตอบสนองเช่นนี้ "คดีนี้มันยากจริงๆ และยังไม่มีเค้าลางอะไรเลย แต่ผมเชื่อว่าขอเพียงทุกคนร่วมมือร่วมใจกันพยายาม ก็ยังมีโอกาสค้นพบเบาะแส และคลี่คลายคดีนี้ได้" "ถ้าแม้แต่ความมั่นใจยังไม่มี แล้วจะมาพูดเรื่องการคลี่คลายคดีไปทำไม?" "ปัง~" หูจื่อเฉียงโยนปากกาหมึกซึมในมือลงบนโต๊ะ พลางเอ่ยด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว