บทที่ 780 สหายจางเสี่ยวหลง ผมขอโทษ

"สหายเสี่ยวหลง คุณวู่วามเกินไปแล้ว"

หูจื่อเฉียงอยากจะห้ามปรามก็ไม่ทันเสียแล้ว เขาอดไม่ได้ที่จะแอบตำหนิตัวเองในใจ ขืนไอ้หนุ่มนี่ออกจากกองกำลังตำรวจไปจริงๆ เขาจะเอาหน้าไปอธิบายกับท่านผู้นำอาวุโสได้อย่างไร? เขารู้สึกเสียใจเมื่อสายไปเสียแล้ว รู้อย่างนี้ไม่น่าเรียกไอ้หนุ่มนี่มาเรียนรู้งานในหน่วยเฉพาะกิจเลย ปล่อยให้เขาอยู่ที่มณฑลเหลียวเป่ยเพื่อค่อยๆ พัฒนาไปทีละก้าว อาศัยความสามารถในการไล่จับสายลับศัตรูในป่าลึก ก็ยังพอจะไต่เต้าไปถึงระดับอธิบดีได้

แล้วตอนนี้เป็นไง คดีที่รับมือยากขนาดนี้ ทุกคนเสียเวลาไปตั้งแปดวัน ยังหาร่องรอยเบาะแสอะไรไม่ได้เลย แล้วเขาตัวคนเดียว จะคลี่คลายคดีที่ยากขนาดนี้ได้ภายในเวลาแค่สามวันได้อย่างนั้นหรือ?