บทที่ 783 ใครหลอกใคร

จางเสี่ยวหลงรู้สึกคันไม้คันมืออยากจะลองของเต็มแก่ รอจนกระทั่งหุ่นไม้พุ่งเข้ามาใกล้ เขาก็เริ่มสับเท้าวิ่งสุดกำลังแบบไม่กั๊กแรงเลยแม้แต่น้อย "พอกินโสมป่าอายุสองร้อยปีเข้าไป ความรู้สึกมันก็ดีกว่าเมื่อวานจริงๆ ด้วย อย่างน้อยความเร็วก็เพิ่มขึ้นมาอีกนิดหน่อย" "ถึงจะไม่เห็นผลชัดเจนปุบปับ แต่มันก็เร็วกว่าเมื่อวานสักหนึ่งหรือสองส่วนแน่นอน"

ความรู้สึกของจางเสี่ยวหลงไม่ผิดเพี้ยน ร่างกายของเขาเบาหวิวขึ้นเล็กน้อย ความเร็วและความคล่องตัวก็เพิ่มขึ้นมาอีกนิดหน่อย หลังจากหุ่นไม้วิ่งไล่กวดมาได้ห้านาที มันถึงจะสามารถโจมตีเข้าที่จุดสกัดกั้นลมปราณบนแผ่นหลังของจางเสี่ยวหลงได้เป็นครั้งแรก

"ฮ่าๆๆ ถึงแม่งจะยังเจ็บจี๊ดอยู่เหมือนเดิม แต่การโจมตีครั้งแรกนี้ ก็ช้ากว่าเมื่อวานไปตั้งนาทีครึ่ง เมื่อวานเพิ่งจะเริ่มมาแค่สามนาทีครึ่ง หลังฉันก็โดนซัดไปหนึ่งดอกแล้ว" หลังจากผ่านไปอีกห้าสิบห้านาที จางเสี่ยวหลงก็แวบออกจากมิติชั้นที่หก กลับมายังมิติชั้นที่สาม