บทที่ 782 ทดลองโสมป่าอายุสองร้อยปี

ตอนที่กลับมาถึงหอพัก ท้องฟ้าก็เพิ่งจะมืดลงได้ไม่นาน กะเวลาแล้วตลาดมืดน่าจะเพิ่งเริ่มตั้งแผงกัน จางเสี่ยวหลงตั้งใจว่าเดี๋ยวค่อยออกไปเดินเล่นสักหน่อย เขาล็อกประตูหอพักจากด้านใน แล้วแวบเข้าไปในมิติชั้นที่สาม

ซุนเสี่ยวเซิ่งกำลังป้อนน้ำจากบึงวิญญาณให้ลูกเซเบิลน้อยอยู่ ตาของลูกเซเบิลยังคงปิดสนิท ซึ่งเรื่องนี้ทำให้จางเสี่ยวหลงรู้สึกแปลกใจมาก เวลาผ่านไปสองวันกว่าแล้ว ถ้าเป็นสัตว์ชนิดอื่น ป่านนี้คงลืมตาดูโลกไปตั้งนานแล้ว แต่ลูกเซเบิลกลับยังไม่ยอมลืมตาเลย

"แม่เจ้า ลูกเซเบิลน้อย แกคงไม่ได้ตาบอดหรอกนะ?" จางเสี่ยวหลงรับลูกเซเบิลที่กินจนอิ่มแปล้มาดูใกล้ๆ อย่างพิจารณา