บทที่ 787 ประวัติการสืบทอดที่ชัดเจน

"คุณลุงใจกว้างจริงๆ แต่ผมจะเอาเปรียบคุณไม่ได้หรอกครับ" นายท่านคังพูดพลางล้วงหาของในตัว หยิบจี้หยกชิ้นเล็กๆ ออกมาอันหนึ่ง แล้วส่งให้จางเสี่ยวหลง "นี่เป็นของชิ้นเล็กๆ ไม่ค่อยมีราคาค่างวดอะไร คุณลุงเอาไปเก็บไว้ดูเล่นเพลินๆ เถอะครับ!"

จางเสี่ยวหลงรับจี้หยกมา หย่อนใส่กระเป๋าเสื้ออย่างไม่ใส่ใจนัก แล้วหยิบจานบนแผงใส่ลงในกระสอบป่าน "พวกคุณสองคนตามสบายนะ ฉันจะไปเดินดูรอบๆ ตลาดมืดอีกสักหน่อย" "เดินดีๆ นะครับคุณลุง"

ไม่นาน จางเสี่ยวหลงก็เดินออกจากตลาดมืดไป เขาหาสถานที่ลับตาคน เปลี่ยนชุดใหม่ แปลงโฉมกลายเป็นชายหนุ่มอายุราวๆ ยี่สิบปี รูปร่างสันทัด หน้าตาธรรมดาๆ หิ้วถุงผ้าที่มีรอยปะชุน แล้วกลับมาที่ตลาดมืดอีกครั้ง หลังจากจ่ายเงินที่หน้าประตูตลาดมืดแล้ว จางเสี่ยวหลงก็เดินตรงเข้าไปข้างในทันที ตอนที่เดินผ่านแผงของนายท่านหมาซานและนายท่านคัง จางเสี่ยวหลงมองตรงไปข้างหน้า ไม่ได้หยุดแวะพัก