บทที่ 791 สหายจางเสี่ยวหลงเป็นสหายที่ดี

เป็ดและห่านรุ่นแรกที่ฟักออกมา เริ่มออกไข่กันได้สักพักแล้ว ในแต่ละฝูงมีทั้งตัวผู้และตัวเมียปะปนกันอยู่ ตอนนี้เลยเรียกได้ว่าสามารถพึ่งพาตัวเองได้ชั่วคราวแล้ว แต่เพื่อความรอบคอบ ถ้าต่อไปบังเอิญเจอลูกเป็ดลูกห่านอีก ก็ควรจะซื้อกลับมาเพิ่มสักหน่อย แบบนี้จะได้เป็นการเพิ่มความหลากหลายให้กับสายพันธุ์ ไม่อย่างนั้นขืนพึ่งพาแค่สายพันธุ์เดียวล้วนๆ ก็คงไม่ใช่แผนระยะยาวที่ดีนัก

กระแสจิตของจางเสี่ยวหลงกวาดผ่านฝูงหมูบ้านไป ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง พลางพึมพำในใจ "เอ๊ะ? แม่หมูทั้งสี่ตัวนิ่งสงบกันหมดแล้ว แบบนี้แสดงว่าสำเร็จแล้วใช่ไหมเนี่ย?" เขาหันไปมองหมูสิบตัวที่รับซื้อมาจากกองผลิตอีกครั้ง ในนั้นมีพ่อพันธุ์ตัวใหญ่สี่ตัว ส่วนอีกหกตัวเป็นแม่หมู "แม่หมูหกตัวนั้นเลี้ยงในกองผลิตมาก่อน ตัวเล็กกว่าแม่หมูสี่ตัวในมิติของฉันซะอีก ดูท่าทางคงยังไม่ถึงช่วงติดสัดล่ะมั้ง" "กะดูแล้วคงต้องรออีกสักสิบวันครึ่งเดือนนั่นแหละ ถึงจะเข้าสู่ช่วงติดสัด" "แต่ในมิติของฉันมีพ่อพันธุ์ตัวใหญ่ตั้งสี่ตัว ก็เลยไม่ต้องมานั่งกลุ้มใจเรื่องหาคู่ให้พวกมันแล้วล่ะ"

"ตามปกติแล้ว หลังจากแม่หมูตั้งท้อง ก็จะใช้เวลาประมาณร้อยสิบถึงร้อยยี่สิบวันถึงจะคลอดลูก" "แต่ในสวนสัตว์วิญญาณระดับสองของฉัน คงไม่ต้องใช้เวลานานขนาดนั้นหรอก กะๆ ดูแล้วน่าจะสักเดือนนึงก็คงได้เห็นลูกหมูเกิดใหม่แล้วล่ะ" พอคิดว่าจะได้กินเนื้อหมูบ้านอย่างจุใจ จางเสี่ยวหลงก็ตื่นเต้นจนเนื้อเต้น นี่มันเนื้อหมูบ้านเชียวนะ หอมและอร่อยกว่าเนื้อหมูป่าตั้งเยอะ หมูป่าพอเลี้ยงจนหนักพันกว่าจิน ตอนชำแหละออกมา ได้มันหมูแข็งๆ ตั้ง 79 จิน ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าเลี้ยงหมูบ้านให้ตัวใหญ่ขนาดนี้ จะได้มันหมูสักเท่าไหร่กันนะ? จางเสี่ยวหลงไม่มีประสบการณ์เรื่องนี้มากนัก ถ้าอยากรู้คำตอบ ก็ต้องรอให้หมูบ้านโตขนาดนี้ แล้วค่อยชำแหละดูถึงจะรู้ผลสรุป