บทที่ 790 ให้คุณติดไว้ก่อน

ส่วนป้านชาฉวนเซียงที่ล้ำค่าที่สุดที่เหลืออยู่นั้น ถูกจางเสี่ยวหลงประคองไว้อย่างทะนุถนอมในมือ เขาเดินออกไปอย่างระมัดระวัง และรักษาระยะห่างจากนายท่านหมาซานประมาณครึ่งเมตร เพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายมาชนป้านชาของเขา ของสิ่งนี้ไม่ใช่ของเก่าธรรมดาทั่วไป แต่เป็นของเก่าระดับท็อปที่สามารถประมูลได้ในราคาสูงลิ่วถึงหลายสิบล้าน หากเกิดรอยบิ่นหรือรอยกระแทกแม้แต่นิดเดียว มูลค่าก็อาจจะดิ่งฮวบ จากระดับสามสิบกว่าล้าน ร่วงลงมาเหลือยี่สิบล้าน หรืออาจจะเหลือแค่สิบกว่าล้านเลยก็ได้

ตอนแรกที่มา จางเสี่ยวหลงยังคิดอยู่เลยว่าจะหาโอกาสขอดูภาพวาดโบราณที่บ้านของคังเฟิงเหนียนเก็บสะสมไว้สักหน่อย แต่ดูท่าตอนนี้คงไม่มีความจำเป็นแล้ว อย่างน้อยก็ไม่จำเป็นต้องไปดูในคืนนี้หรอก เอาป้านชาฉวนเซียงในมือกลับไปเก็บไว้ในมิติวิเศษก่อนน่าจะปลอดภัยที่สุด มัวแต่จับปลาสองมือ ดีไม่ดีอาจจะชวดไปซะทุกอย่าง

"น้องชาย ฉัน นายท่านหมาซาน ไม่ค่อยจะเอ่ยปากขอร้องใครหรอกนะ เห็นแก่ที่พวกเราได้รู้จักกัน คุณช่วยไว้หน้าฉัน แวะไปนั่งพักที่บ้านฉันสักหน่อยได้ไหม แค่สองนาทีก็ยังดี?" หลังจากที่คังเฟิงเหนียนเดินมาส่งทั้งสองคนออกจากลานรวมมิตร และปิดประตูใหญ่ลง ก็ไม่มีคนนอกอยู่อีกต่อไป นายท่านหมาซานก็ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอีกแล้ว เอ่ยปากอ้อนวอนแทบจะเหมือนคนขอร้อง