บทที่ 821 มาเยือนสวนเป่ยไห่เป็นครั้งแรก

เฉินกั๋วอันคิดใคร่ครวญเพียงเล็กน้อย ก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นเรื่องกินข้าว ก็แน่ล่ะ ตอนนี้จางเสี่ยวหลงนั่งอยู่ในห้องทำงานของเขาแล้ว ถ้ามีเรื่องยุ่งยากอะไร ก็ต้องพูดออกมาได้เลย ไม่เห็นต้องรอจนถึงตอนเย็น ต่อให้ต้องการขอร้องให้เขาออกหน้าไปจัดการธุระที่ไหน ก็ไม่มีทางมาถามว่าตอนเย็นว่างไหมหรอก เพราะพอตกเย็น หน่วยงานอื่นเขาก็เลิกงานกันหมดแล้ว ดังนั้นนอกจากเรื่องกินข้าวแล้ว ความเป็นไปได้สูงมากว่าจะไม่มีเรื่องอื่นอีก

"ผู้อำนวยการเฉินครับ คืนนี้ผมไม่ได้เป็นเจ้ามือหรอกนะ ผู้ตรวจการจ้าวของเราเป็นคนเลี้ยงครับ ถ้าไม่มีธุระอะไร ก็ไปดื่มด้วยกันสักสองสามแก้วสิครับ!"

จากการสังเกตเมื่อครู่ จางเสี่ยวหลงพบว่าแม้จ้าวฉี่หมิงจะทำงานในกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ แต่เห็นได้ชัดว่าความสัมพันธ์กับเฉินกั๋วอันเป็นเพียงแค่เรื่องงานเท่านั้น ในเมื่อตอนเย็นจะไปกินข้าวกันอยู่แล้ว สู้ลากเฉินกั๋วอันไปด้วยเลยดีกว่า ให้พวกเขาได้ทำความรู้จักกันมากขึ้น วันหน้าถ้าเจออุปสรรคในการทำงานอะไร จะได้มีคนให้ขอความช่วยเหลือเพิ่มอีกคน ก็แหงล่ะ กองบังคับการตำรวจป่าไม้สาขาเหลียวเป่ยอยู่ไกลถึงอำเภออันผิง บางเรื่องก็อยู่ไกลเกินเอื้อม จะให้วิ่งโร่มาเมืองหลวงทุกครั้งที่มีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็คงไม่ไหวใช่ไหมล่ะ? อีกอย่าง เขาตั้งใจไว้ว่าตัวเองจะลุยงานนอก ส่วนจ้าวฉี่หมิงดูแลงานใน ดังนั้นจึงยิ่งจำเป็นต้องให้จ้าวฉี่หมิงสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเฉินกั๋วอันไว้ เวลาเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา จ้าวฉี่หมิงจะได้โทรศัพท์ขอความช่วยเหลือจากเฉินกั๋วอันได้โดยตรง