บทที่ 822 แลกสิทธิ์การใช้คันเบ็ดด้วยลูกอมหนึ่งเม็ด

จางเสี่ยวหลงยืนอยู่ด้านหลังคุณลุงคนหนึ่ง ชะโงกหน้ามองถังไม้ของอีกฝ่าย ในนั้นมีน้ำอยู่ครึ่งถัง แต่กลับไม่เห็นปลาเลยสักตัว เขาแอบส่ายหน้าดูจากท่าทางของคุณลุงคนนี้แล้ว น่าจะมานั่งตกปลาได้พักใหญ่แล้ว อย่างน้อยๆ ก็ต้องชั่วโมงกว่าแน่ๆ แต่กลับตกปลาไม่ได้เลยสักตัว สงสัยฝีมือคงไม่เอาไหน เขาเดินไปข้างหน้าเรื่อยๆ ไล่ดูผลงานของคุณลุงนักตกปลาทีละคนๆ ผลลัพธ์ที่ได้ทำเอาเขาผิดหวังอย่างแรง ในระยะสองร้อยเมตร มีคุณลุงนักตกปลาอยู่ยี่สิบกว่าคน เอาปลาที่ทุกคนตกได้มารวมกัน ก็มีแค่ปลาไหลแผ่นตัวใหญ่ประมาณหกเหลียงหนึ่งตัว กับปลาซิวตัวเท่าข้อนิ้วชี้อีกสองตัว นอกนั้นไม่มีอะไรเลย

"คุณลุงครับ ปลาไหลตัวนี้สวยดีนะครับ สีเหลืองทองอร่ามเชียว" จางเสี่ยวหลงไปหยุดยืนอยู่หลังคุณลุงที่มีปลาไหลตัวเดียวในถัง ดึงบุหรี่ต้าเฉียนเหมินออกมามวนหนึ่งแล้วยื่นส่งให้ คุณลุงหันกลับมามองจางเสี่ยวหลง ยื่นมือไปรับบุหรี่มาจุดสูบ "ขอบใจนะ นี่หลานชายฉันตกได้น่ะ ส่วนของฉันยังเปิดบิลไม่ได้เลย!"

จางเสี่ยวหลงได้ยินดังนั้นถึงกับมือสั่น ซองบุหรี่ในมือแทบร่วงหล่นพื้น ในหัวเขาปรากฏภาพเหตุการณ์หนึ่งขึ้นมาทันที นี่มันของขวัญต้อนรับมือใหม่ในตำนานชัดๆ! ต่อให้อุปกรณ์ตกปลาของคุณจะเทพแค่ไหน เหยื่อจะหอมฟุ้งแค่ไหน เฮ้อ... แต่ปลาไม่ยอมงับเหยื่อ แล้วคุณจะทำยังไงได้? หันไปดูมือใหม่ข้างๆ สิ แค่กิ่งไม้เล็กๆ ธรรมดาๆ พันสายเอ็นตกปลาไว้ ทุ่นก็ทำจากขนห่านง่ายๆ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเจ้าหนูคนนี้ใช้เบ็ดแบบไหน เกี่ยวเหยื่ออะไร เขาก็แค่โยนเบ็ดลงน้ำไปส่งๆ แล้ว... แล้วทุ่นก็จมมิดเลย