บทที่ 825 ปลาเฉาตัวใหญ่ยาวกว่าแปดสิบเซนติเมตร

แรงดึงขุมนี้มากกว่าปลาจี้ฮื้อตัวใหญ่ก่อนหน้านี้อย่างเทียบไม่ติด พอปลากินเบ็ด มันก็เริ่มดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง

จางเสี่ยวหลงไม่กล้าออกแรงมากเกินไป กลัวว่าจะทำคันเบ็ดไม้ไผ่ในมือหัก เรื่องจะได้ปลาหรือไม่ได้นั้นเป็นเรื่องรอง ตัวเขาเองก็ไม่ได้ขาดแคลนปลาแค่นี้อยู่แล้ว

ที่สำคัญที่สุดคือคันเบ็ดไม่ใช่ของเขา แต่เป็นของน้องชายตัวน้อยที่ยืนอยู่ข้างๆ ถ้าทำพังแล้วจะอธิบายกับเขายังไงล่ะ?