บทที่ 838 ฟาร์มเป็ดนอกประตูเมืองตงเปี้ยนเหมิน

จางเสี่ยวหลงลงจากเรือ กลับมาที่มิติชั้นที่สาม แล้วไปอาบน้ำใต้กระแสน้ำตกวิญญาณอีกครั้ง คืนนี้มีเสือสองตัวมานอนเป็นเพื่อนอีกแล้ว ตอนที่จางเสี่ยวหลงกลับมาถึงกระท่อมหิน เจ้าตัวใหญ่สองตัวก็หลับสนิทไปแล้ว เขาอุ้มมิงค์ม่วงตัวน้อยที่นอนอยู่บนตัวเสือสัตว์เลี้ยงขึ้นมา แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงหินอย่างแผ่วเบา มิงค์ม่วงตัวน้อยโตขึ้นมาก หากไม่นับหาง ตัวมันก็ยาวเกือบสิบเซนติเมตรแล้ว ขนสีขาวบริสุทธิ์ไร้ที่ติเป็นมันวาว สัมผัสแล้วรู้สึกสบายมือมากๆ ราวกับกำลังลูบไล้ผ้าไหมชั้นดี และยังให้ความรู้สึกเรียบลื่นชุ่มชื้นเหมือนหยกอีกด้วย

จางเสี่ยวหลงพามันเข้านอนด้วยแทบจะทุกคืน เจ้าตัวเล็กก็ติดเจ้านายมาก บางครั้งก็แอบแย่งความรักกับเสี่ยวเฟยเฟยด้วยซ้ำ แต่เสี่ยวเฟยเฟยก็ใจกว้าง ก็แหงล่ะ เป็นถึงนางพญาผึ้ง แถมอายุยังมากกว่ามิงค์ม่วงตัวน้อย ก็เลยยอมโอนอ่อนผ่อนตามให้ตลอด มิงค์ม่วงตัวน้อยเองก็รู้ความ เมื่อเวลาผ่านไป มันก็เริ่มรับรู้ได้ถึงความยอมให้ของเสี่ยวเฟยเฟย จึงไม่ไปแย่งความรักกับเสี่ยวเฟยเฟยอีก "เจ้านาย ตอนนี้ตีสามกว่าแล้ว คุณคงเหนื่อยแย่เลย ให้ฉันไปหยิบผลไม้มาให้ไหมคะ?" เสียงของมิงค์ม่วงตัวน้อยดังก้องอยู่ในหัวของจางเสี่ยวหลง เขาลูบหัวมันเบาๆ "ไม่ต้องหรอก หลับตาเถอะ รีบนอนได้แล้ว!"

"รับทราบค่ะ เจ้านาย!" มิงค์ม่วงตัวน้อยหลับตาลงอย่างว่าง่าย เสือสัตว์เลี้ยงตื่นขึ้นมาแล้ว มันขยับตัวตะแคงข้างอย่างรู้ใจ เพื่อให้เจ้านายเอาขาพาดทับบนตัวมันได้ จางเสี่ยวหลงตบตัวเสือทั้งสองตัวเบาๆ ไม่นานก็เข้าสู่ห้วงนิทรา