บทที่ 849 เป็นแขกที่บ้านท่านรัฐมนตรีหู

"คุณอาเสี่ยวหลง อยู่ต่อเถอะนะครับ!" เฉินเจี้ยนเย่ยิ่งกว่าใครเพื่อน จับมือจางเสี่ยวหลงไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เด็กๆ นั้นไร้เดียงสา แม้จะอายุยังน้อย แต่ก็รู้ว่าใครดีต่อตัวเอง

เมื่อจางเสี่ยวหลงเห็นเช่นนั้น ก็รู้ว่าวันนี้คงกลับไม่ได้แล้ว จึงทำได้เพียงพยักหน้าตกลง "ถ้างั้นก็รบกวนพี่สะใภ้ด้วยนะครับ ผมนี่กลายเป็นขาประจำมาขอข้าวกินไปซะแล้ว!" "แหม พูดอะไรแบบนั้นล่ะ? วันหลังก็มาบ่อยๆ สิ อีกอย่าง พวกเราก็ติดค้างน้ำใจนายตั้งเยอะ ทั้งปลา ทั้งเนื้อ แล้วยังมีเป็ดย่างอีก ของพวกนี้มีเงินก็หาซื้อไม่ได้หรอกนะ!"

ยิ่งโจวซูฉินมองจางเสี่ยวหลง ก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตา เดิมทีเธอตั้งใจจะแนะนำสหายหญิงในที่ทำงานให้รู้จัก แต่ตอนนี้เธอเปลี่ยนใจแล้ว รู้สึกว่าควรจะหาคนที่เพียบพร้อมกว่านี้หน่อย ไม่อย่างนั้นก็คงไม่คู่ควรกับจางเสี่ยวหลง จางเสี่ยวหลงยิ้มรับแล้วนั่งลงบนโซฟา เขาเองก็ไม่รู้จะตอบยังไงดี จะให้บอกว่า: 'ได้ครับพี่สะใภ้ วันหลังผมจะมาขอข้าวกินที่บ้านพี่บ่อยๆ นะครับ' ก็คงไม่ใช่เรื่อง