บทที่ 878 คนหนุ่มตาไม่ถึง

"พวกนายเบาเสียงลงหน่อย ใครไม่อยากกินหมั่นโถว ก็ไม่ต้องมาต่อคิวตรงนี้แล้ว" หวังเสวียจวินได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านี้ ในใจก็รู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของฝูงชนเงียบหายไปทันที ไม่มีใครกล้าพูดอะไรอีก

จางเสี่ยวหลงหยิบถุงผ้าออกมาจากกระสอบป่าน หมั่นโถวที่อยู่ข้างในเย็นชืดไปตั้งนานแล้ว ไม่อย่างนั้นถ้าเอามาวางรวมกันตอนร้อนๆ ผิวชั้นนอกคงจะติดกันจนเละเทะไปหมด "หมั่นโถวของฉันทำมาจากแป้งสาลีขาวล้วนๆ ไม่ใช่หมั่นโถวแป้งสมสองชนิดอย่างที่พวกนายพูดถึง แล้วก็ยิ่งไม่ใช่หมั่นโถวแป้งผสมสามชนิดด้วย"