บทที่ 879 ฉันกลัวว่าของบนแผงนายจะไม่พอแลกน่ะสิ

จางเสี่ยวหลงแอบบ่นในใจทันที คนหนุ่มตาไม่ถึง? นี่มันกำลังด่าฉันอยู่ชัดๆ ไม่ใช่หรือไง? หรือว่าแจกันใบใหญ่ที่รูปทรงทั้งเทอะทะดูงุ่มง่าม แถมยังหน้าตาอัปลักษณ์ใบนี้ จะเป็นของล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่งอย่างนั้นเหรอ?

"อะแฮ่ม ในเมื่อคุณลุงพูดมาแบบนี้ ถ้างั้นฉันก็อยากจะฟังดูสักหน่อย ว่าแจกันใบใหญ่ของเลียนแบบนี้มันมีความยอดเยี่ยมตรงไหนกัน"

"พ่อหนุ่ม แจกันทรงสี่เหลี่ยมใบใหญ่นี้ ถึงจะเป็นของทำเลียนแบบสีขาวน้ำนมสมัยราชวงศ์ซ่ง แต่ก็ต้องดูด้วยว่าใครเป็นคนสั่งทำ" นายท่านเจิ้งพูดจาฉะฉาน "ถ้าบอกว่าเป็นของที่ชาวบ้านทำเลียนแบบขึ้นมา มันก็คงไม่มีราคาค่างวดอะไรจริงๆ นั่นแหละ แต่นี่เป็นของที่ฮ่องเต้ยงเจิ้งรับสั่งให้ทำเลียนแบบขึ้นมา แถมยังให้กรมช่างหลวงเป็นผู้ควบคุมดูแลเตาเผาของทางการจนเสร็จสมบูรณ์ สุดท้ายก็นำเข้าวังหลวง เพื่อให้ฮ่องเต้ยงเจิ้งทรงเชยชม"