บทที่ 884 ทำเกี๊ยวกินสักหน่อย

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น จางเสี่ยวหลงตื่นแต่เช้า ยังไม่ทันได้กินข้าว ก็ตรงดิ่งไปยังบริเวณใกล้เคียงกับที่พบสายลับศัตรูส่งโทรเลขเมื่อคืน ระหว่างทาง เขาแอบปล่อยเหยี่ยวสัตว์เลี้ยงของตัวเองออกไป ก็แน่ล่ะ บ้านเรือนในเมืองหลวงส่วนใหญ่เป็นบ้านสี่ประสาน กำแพงบ้านก็สูงลิบลิ่ว มองไม่เห็นสถานการณ์ภายในลานบ้านเลยสักนิด ทำได้เพียงให้เหยี่ยวสัตว์เลี้ยงคอยจับตาดูอยู่บนท้องฟ้า เพื่อดูว่ามีใครท่าทางมีพิรุธบ้างไหม

ตอนนี้มีแค่วิธีโง่ๆ แบบนี้วิธีเดียวแล้ว จางเสี่ยวหลงไม่ใช่ตำรวจท้องที่ของเมืองหลวง ไม่มีสิทธิ์ในการบังคับใช้กฎหมายในเขตนี้ แถมยังไม่สามารถขอให้สหายคนอื่นมาช่วยได้ด้วย เขาได้ยินเสียงส่งโทรเลขตอนที่แปลงโฉมไปเดินตลาดมืดในตอนกลางคืน เรื่องแบบนี้เอามาพูดในที่แจ้งไม่ได้

วันนี้เป็นวันพุธ คนในบ้านสี่ประสานส่วนใหญ่ล้วนต้องไปทำงาน จางเสี่ยวหลงมาแต่เช้า ตอนที่มาถึงตรอกเมื่อคืน ยังไม่ค่อยมีคนสัญจรไปมา เขาไม่ได้สวมเครื่องแบบตำรวจ เพราะจะทำให้แหวกหญ้าให้งูตื่นได้ง่ายๆ แต่เลือกสวมชุดธรรมดาๆ พอเดินมาถึงกลางตรอก อาศัยจังหวะที่ไม่มีคน ก็รีบแวบเข้าไปในมิติอย่างรวดเร็ว