บทที่ 885 หาทางหนีทีไล่ให้หลี่อวี้เหมย

จางเสี่ยวหลงส่งขวดเหล้าในมือให้ซุนเสี่ยวเซิ่ง พลางเอ่ยปลอบใจ ซุนเสี่ยวเซิ่งรับขวดเหล้ามา ด้วยความรู้สึกที่ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี มันมองเจ้านายพลางกะพริบตาปริบๆ "เจี๊ยกๆ..."

"แกคลึงไปตามสบายเลย ไม่ต้องกดดันหรอก หลายคนตอนคลึงแผ่นแป้งเกี๊ยวครั้งแรก ก็ทำออกมาหน้าตาพิลึกพิลั่นสารพัดแบบนั่นแหละ" จางเสี่ยวหลงลูบหัวซุนเสี่ยวเซิ่ง พยายามใช้น้ำเสียงที่อ่อนโยนที่สุดเพื่อเป็นกำลังใจ "ใช่ แบบนั้นแหละ ไม่ต้องสนหรอกว่าแผ่นแป้งจะออกมาหน้าตาเป็นยังไง เราไม่ได้ต้องการความสมบูรณ์แบบ ขอแค่ใส่ไส้เนื้อลงไปได้ก็พอแล้ว"

จางเสี่ยวหลงหยิบแผ่นแป้งเกี๊ยวที่ซุนเสี่ยวเซิ่งคลึงออกมาเริ่มห่อเกี๊ยว พูดตามตรง แผ่นแป้งนี่มันน่าเกลียดจริงๆ ถึงขั้นแทบจะใส่ไส้ลงไปไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แต่เพื่อไม่ให้เป็นการทำลายความตั้งใจของซุนเสี่ยวเซิ่ง จางเสี่ยวหลงจึงแอบดึงแผ่นแป้งให้ขยายยืดออกอีกนิด แล้วค่อยยัดไส้ใส่ลงไป แม้จางเสี่ยวหลงจะพยายามกอบกู้สถานการณ์อย่างสุดความสามารถแล้ว แต่รูปทรงของเกี๊ยวที่ห่อออกมา ก็ยังดูไม่ค่อยสวยงามเอาเสียเลย