บทที่ 889 ไหใหญ่เครื่องลายครามลายครามราชวงศ์หยวนลายปรมาจารย์หุบเขาปีศาจลงเขา

"เอ่อ... ผู้จัดการครับ นี่มัน..." จู่ๆ พนักงานขายชายก็ส่งเสียงประหลาดใจออกมา

"เงิน 5 หยวนนี่นายเอาไปสิ ซื้อขนมกลับไปให้เด็กๆ ที่บ้านกินนะ" ผู้จัดการหญิงช่างใจป้ำเสียเหลือเกิน จัดการแบ่งเงิน 15 หยวนออกเป็นสองส่วนหน้าตาเฉย ท่ามกลางความมืดมิด จางเสี่ยวหลงอดไม่ได้ที่จะลูบจมูกตัวเอง แอบคิดในใจว่า: เป็นหัวหน้าที่ดีจริงๆ เลยนะ เอาเงินคนอื่นมาทำดีเอาหน้า ตัวเองได้ประโยชน์ไม่พอ ยังทำให้ลูกน้องรู้สึกซาบซึ้งในบุญคุณอีก

ช่างเถอะ ต่อให้เป็นเครื่องลายครามลายครามราชวงศ์หยวนของปลอม รอให้ผ่านไปอีกสักหลายสิบปี มันก็ยังพอขายได้เงินอยู่ดี ถ้าไม่เวิร์คจริงๆ ฉันก็เก็บมันไว้ เอาไปทำเป็นไหดองผักก็ไม่เลวเหมือนกัน ยังไงซะ ฉันก็ตั้งใจจะดองผักกาดเขียว เอาไว้ทำต้มปลาผักกาดดองกินอยู่แล้ว ผักกาดเขียวในมิติพวกนั้นยังไม่ได้เอามาดองเลยนี่นา! พูดถึงเรื่องดองผักกาดเขียว ชาวบ้านในมณฑลเหลียวเป่ยของเราส่วนใหญ่จะดองผักกาดขาวกัน เพื่อเอามาทำเป็นผักกาดดอง ส่วนเรื่องวิธีดองผักกาดเขียว เหมือนจะไม่ค่อยมีใครรู้เรื่องสักเท่าไหร่