บทที่ 888 นี่มันของปลอม

ในระหว่างนี้ พนักงานขายชายยังแอบชำเลืองมองมาทางนี้เป็นระยะๆ ท่าทางเล็กๆ น้อยๆ นี้ไม่พ้นสายตาของจางเสี่ยวหลง เขาแอบคิดในใจว่า: แม่มเอ๊ย นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย? ฉันก็แค่อยากจะหาของดีๆ ไปสะสมสักสองสามชิ้น ทำไมถึงรู้สึกว่าสองคนนี้ทำตัวเหมือนขโมยเลยล่ะ โดยเฉพาะพนักงานขายชายคนนั้น ท่าทางเหมือนคนกินปูนร้อนท้อง ก็เลยไม่กล้าสู้หน้าฉัน งั้น... นี่มันคงไม่ใช่ของปลอมหรอกนะ?

"ผมขอดูไหใบนี้ก่อนก็แล้วกัน!" จางเสี่ยวหลงค้อมตัวลงเล็กน้อย พิจารณาดูเครื่องลายครามลายครามราชวงศ์หยวนบนเคาน์เตอร์อย่างละเอียด ตามความรู้เกี่ยวกับเครื่องลายครามที่เขาเพิ่งเรียนรู้มาเมื่อเร็วๆ นี้ ดูจากรูปทรงแล้ว เครื่องลายครามชิ้นนี้น่าจะเป็นไหขนาดใหญ่ ตัวไหน่าจะสูงประมาณยี่สิบเจ็ดถึงยี่สิบแปดเซนติเมตร เส้นผ่านศูนย์กลางปากไหประมาณยี่สิบเซนติเมตรนิดๆ เส้นผ่านศูนย์กลางช่วงท้องไหค่อนข้างกว้าง อย่างน้อยก็น่าจะสามสิบสองถึงสามสิบสามเซนติเมตร เส้นผ่านศูนย์กลางฐานไหน่าจะเล็กกว่าปากไหประมาณหนึ่งเซนติเมตร

เมื่อมองดูลวดลายภายนอกของไหขนาดใหญ่ ก็พบภาพชายชราผู้มีท่วงท่าสง่างามดั่งเซียน นั่งอยู่บนรถลาก โดยมีสัตว์ร้ายสองตัวเป็นผู้ลากรถ ตัวหนึ่งคือเสือ อีกตัวคือเสือดาว สีหน้าของชายชราดูผ่อนคลายสบายใจ สายตาทอดมองไปเบื้องหน้า ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังเย้ยหยันใต้หล้า ด้านหลังรถมีทหารเดินเท้าสองนาย คนหนึ่งถือหอกยาว อีกคนแบกสัมภาระ ด้านหน้ารถยังมีขุนพลหนุ่มขี่ม้าศึก มือถือธงรบ บนธงเขียนตัวอักษรสองตัวว่า—กุ่ยจู่ (หุบเขาปีศาจ)