บทที่ 891 น้ำทับทิม

หวังเผิงเฟยวางกระติกน้ำร้อนลงบนโต๊ะ พูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้เล็กน้อยว่า "นี่คือใบชาของดีประจำเกาะฉยงเต่าของเรา ชาแดงอู่จื่อซาน ชานี้ในยุคศักดินาถือเป็นชาบรรณาการที่ต้องถวายให้ราชสำนักเลยนะ ชาวบ้านธรรมดาไม่มีสิทธิ์ได้ดื่มหรอก! ก็เพราะตอนนี้สร้างสังคมใหม่แล้วน่ะสิ พวกเราถึงได้มีโอกาสลิ้มรสชาติของมัน"

"เดี๋ยวผมชงเองครับ..." จางเสี่ยวหลงในฐานะเจ้าบ้าน จะปล่อยให้แขกต้องลงมือเองได้ยังไง

"ผมชงเองดีกว่าครับ วิธีชงชานี้มันไม่ค่อยเหมือนชาทั่วไปเท่าไหร่" หวังเผิงเฟยใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างปฏิเสธอย่างนุ่มนวล จางเสี่ยวหลงไม่มีทางเลือก จึงได้แต่มองเขาชงชา