บทที่ 892 สิ่งมีชีวิตที่เจริญงอกงามในมิติ

โสมป่าเจริญเติบโตได้ดีมาก ตั้งแต่แปลงสมุนไพรวิญญาณอัปเกรด พื้นที่เพาะปลูกก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว จางเสี่ยวหลงจึงปลูกโสมป่าเพิ่มขึ้นอีกนิดหน่อย เพื่อป้องกันไม่ให้อายุของโสมป่าในอนาคตขาดช่วง จนเกิดปัญหาขาดแคลนอย่างหนัก จำนวนสมุนไพรชนิดอื่นๆ ก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อยเช่นกัน ป่าผลไม้เต็มไปด้วยความเจริญงอกงาม จำนวนต้นไม้ผลแต่ละชนิดไม่เท่ากัน ความสูงและขนาดก็แตกต่างกันไป ตอนนี้ ต้นแอปเปิล ต้นสาลี่ ต้นส้ม และอื่นๆ ที่ปลูกลงในแปลงสมุนไพรวิญญาณตั้งแต่แรกๆ ล้วนเติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่สูงตระหง่านเสียดฟ้าไปแล้ว ต้นไม้ผลขนาดใหญ่ที่กิ่งก้านสาขาแผ่ขยายเหล่านี้ ทุกครั้งที่ออกผลจะมีปริมาณมหาศาล เพียงแค่ผลไม้จากต้นเดียว เขากับคนในครอบครัวก็กินกันไม่หวาดไม่ไหวแล้ว ด้วยเหตุนี้ หลังจากที่จางเสี่ยวหลงพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว จึงตัดสินใจเก็บต้นไม้ผลแต่ละสายพันธุ์ไว้เพียงสายพันธุ์ละหนึ่งต้นเท่านั้น การทำแบบนี้จะช่วยประหยัดพื้นที่ในแปลงสมุนไพรวิญญาณระดับสาม เพื่อนำไปใช้ปลูกพืชพรรณธัญญาหาร หรือสมุนไพรอื่นๆ ที่จำเป็น ส่วนผลไม้ที่เพิ่งจะนำมาปลูกในแปลงสมุนไพรวิญญาณระดับสาม เนื่องจากต้นยังเล็ก ปริมาณผลผลิตยังน้อย ก็ปล่อยให้เจริญเติบโตและออกผลตามจำนวนที่ปลูกไว้แต่เดิมไปก่อน รอให้อีกสักพัก พอต้นไม้ผลเล็กๆ เหล่านี้เติบโตขึ้น ก็ค่อยทำเหมือนกับต้นแอปเปิล ต้นสาลี่ และต้นอื่นๆ คือเหลือทิ้งไว้แค่ต้นเดียวก็เพียงพอแล้ว ดอกไม้บนต้นไม้ผลบางต้นกำลังบานสะพรั่ง ฝูงผึ้งบินโฉบไปมาตามต้นไม้ผลเพื่อเก็บน้ำหวานจากเกสรดอกไม้ "เวลาว่างๆ ได้มามองดูแปลงสมุนไพรวิญญาณระดับสามของฉัน แล้วก็แปลงเกษตรธรรมดา ถือเป็นความสุขที่หาได้ยากจริงๆ" จางเสี่ยวหลงอารมณ์ดีเบิกบานใจ เขาเดินไปดูที่แอ่งน้ำขนาดใหญ่หลายแห่ง "เอ๊ะ... ปริมาณน้ำในแอ่งลดลงไปเยอะเลยแฮะ เหลือความลึกแค่หนึ่งในสามเอง"

"คราวก่อนฉันเพิ่งเติมน้ำจากแม่น้ำไห่เหอไป แต่ตอนนี้ยังไม่ต้องกังวลไปหรอก แอ่งน้ำหลายแห่งในมิติชั้นที่สอง น้ำจากแม่น้ำยังเต็มเปี่ยมอยู่เลย"

"ซ่าๆ..."