บทที่ 914 จัดการเสร็จ เลิกงานได้

ต่อหัวเสือสองตัวบินวนอยู่ในอากาศครู่หนึ่ง จากนั้นก็บินนิ่งอยู่กับที่ ตำแหน่งนั้นพอดีเป๊ะ หยุดอยู่เหนือหัวของสายลับศัตรูพอดีในระยะหนึ่งเมตร

หัวใจของสายลับศัตรูหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มในพริบตา เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ปล่อยให้เหงื่อบนหน้าผากหยดแหมะลงมา โดยไม่กล้าแม้แต่จะยกมือขึ้นเช็ด

ภายในมิติ จางเสี่ยวหลงก็คิดไม่ถึงว่าเสี่ยวเฟยเฟยจะฉลาดเฉลียวปานนี้ ถึงกับรู้จังหวะหยอกล้อสายลับศัตรูเล่นซะด้วย การเคลื่อนไหวชุดนี้ลื่นไหลราวกับปุยเมฆและสายน้ำ มองไม่ออกเลยสักนิดว่ามีร่องรอยของการถูกควบคุมโดยมนุษย์ เอ่อ ไม่สิ... เสี่ยวเฟยเฟยก็ไม่ใช่คนอยู่แล้วนี่นา!