บทที่ 950 สมุดอักษรพู่กันและภาพวาดชื่อดัง

"นี่คือ 'สมุดอักษรพู่กันต้าเจียงตงชวี่' ของจูตาในยุคปลายราชวงศ์หมิงต้นราชวงศ์ชิง เขามีอีกชื่อหนึ่งว่า ปาต้าซานเหริน" คังเฟิงเหนียนชี้ไปที่รอยลงนามพลางกล่าว

"อ้อ? ปาต้าซานเหรินเหรอครับ?" จางเสี่ยวหลงเหมือนจะพอคุ้นๆ อยู่บ้าง คนคนนี้น่าจะเป็นทายาทเชื้อพระวงศ์ของราชวงศ์หมิง พอบ้านเมืองล่มสลาย ก็เลยออกบวชเป็นพระ ฉายาปาต้าซานเหรินนี้ เป็นชื่อที่เขาเริ่มใช้ในช่วงบั้นปลายชีวิตตอนที่เป็นพระแล้ว แต่นักเขียนพู่กันเลื่องชื่อท่านนี้ ภายหลังเหมือนจะเปลี่ยนไปเป็นนักพรตเต๋า ส่วนเรื่องราวหลังจากนั้น จางเสี่ยวหลงก็จำไม่ได้แล้วเหมือนกัน

ในเมื่อภาพอักษรพู่กันชิ้นนี้เขียนโดยจูตาในยุคปลายราชวงศ์หมิงต้นราชวงศ์ชิง ถ้างั้นนับถึงปัจจุบัน ก็มีประวัติศาสตร์ยาวนานราวสามร้อยปีแล้ว "นายท่านคัง เวลาของพวกเรามีไม่มากแล้ว คุณเสนอราคามาเลยดีกว่าครับ" จางเสี่ยวหลงไม่มีเวลาไปศึกษาภาพอักษรพู่กันชิ้นนี้อย่างละเอียด จึงพุ่งเข้าประเด็นทันที