ตอนที่ 100 พนันแพ้มาหรือไง

หลวนเหิงทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาเดินมายิ้มแย้มโบกมือทักทายอยู่ข้างเจิ้งสวิน

"สวัสดีตอนค่ำครับผู้ชมในห้องไลฟ์ทุกคน"

ด้วยฟิลเตอร์บิวตี้ของกล้องไลฟ์สดบวกกับขี้ผึ้งสูตรลับของจิ่วติ่งที่ออกฤทธิ์ชะงัด แผลบนใบหน้าของเขาจึงไม่มีใครสังเกตเห็นเลยจริง ๆ

ผู้ชมต่างพากันประหลาดใจที่หลวนเหิงเป็นคนแรกที่เดินเข้ามาทักทาย

เพราะตอนนี้หนึ่งในศูนย์กลางพายุดราม่าบนโลกออนไลน์ก็คือหลวนเหิง แถมยังลือกันให้แซ่ดว่าเขาอาศัยการเป็นญาติของบอสม่อ ทำตัวไม่เกรงหน้าอินทร์หน้าพรหม เป็นฝ่ายลงมือก่อน

บนหน้าจอมีคอมเมนต์ประสงค์ร้ายโผล่ขึ้นมาไม่ขาดสาย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฝีมือแฟนคลับบ้านอื่น แต่หลวนเหิงสภาพจิตใจแข็งแกร่ง เห็นแล้วก็ทำเป็นมองไม่เห็น และเลือกพูดคุยเฉพาะกับแฟนคลับที่แสดงความห่วงใยเท่านั้น

"ไม่คิดเลยครับว่าจะได้มาอยู่คลาส B เซอร์ไพรส์มาก แต่ก็กดดันมากเหมือนกันครับ

"ขอบคุณแฟน ๆ ทุกคนที่คอยสนับสนุนนะครับ ถ้าไม่มีคะแนนโหวตจากทุกคน ผมคงเดินมาไม่ถึงตรงนี้

"แน่นอนว่าต้องขอบคุณอาจารย์เจิ้งสวินด้วยครับ นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่ผมได้มาอยู่คลาสของอาจารย์เจิ้งสวิน พรหมลิขิตช่างวิเศษเกินบรรยายจริง ๆ"

หลวนเหิงลำดับความคิดได้อย่างชัดเจน โต้ตอบกับแฟนคลับอย่างลื่นไหล หลังผ่านเวทีการแสดงต่อหน้าสาธารณชนครั้งที่สอง ฐานแฟนคลับของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นมาก แฟน ๆ ล้วนสะดุดตากับการแสดงบนเวทีก่อน แล้วค่อยตามสืบประวัติความเป็นมาของเขา

พอรู้ว่าในช่วงแรกของการแข่งขัน หลวนเหิงที่แทบไม่มีแฟนคลับบนอินเทอร์เน็ตเลยถูกแฟนคลับของลู่เจ๋อรุมถล่ม แฟนคลับหน้าใหม่เหล่านี้ต่างก็รู้สึกปวดใจกับสิ่งที่เขาต้องเผชิญเหลือเกิน

ตอนนี้พลังต่อสู้ของแฟนคลับหลวนเหิงไม่ได้ด้อยไปกว่าฝั่งลู่เจ๋อเลยแม้แต่น้อย หลังผ่านสมรภูมิดราม่ามาหลายระลอก พวกเขาก็สามารถงัดข้อกับแฟนคลับลู่เจ๋อที่เจนศึกได้อย่างสูสีแบบห้าสิบห้าสิบ

หลวนเหิงรู้ดีว่าแฟน ๆ ต้องเหนื่อยกันแค่ไหนเพื่อสนับสนุนเขา จึงตั้งใจขอบคุณทุกความทุ่มเทตลอดมาของทุกคนผ่านไลฟ์สด

เมื่อได้รับการตอบรับจากไอดอล แฟนคลับก็ยิ่งซาบซึ้งใจ หลวนเหิงยิ้มบาง ๆ พลางบอกว่าจะไม่รบกวนเวลาแล้ว จากนั้นจึงหันไปเรียกให้เด็กฝึกคนอื่น ๆ เข้ามาหน้ากล้องบ้าง

พอเหล่าเด็กฝึกกรูเข้ามาหน้ากล้อง เจิ้งสวินที่เป็นเมนเทอร์ก็ถอยฉากออกไปสองสามก้าว ยกแอร์ไทม์ทั้งหมดให้พวกเขา

หลวนเหิงเดินมายืนข้างเขา เจิ้งสวินจึงเอ่ยชมเสียงเบา "รับมือได้ดีนี่ หลวนเหิง"

"เรื่องที่ควรทำอยู่แล้วครับอาจารย์เจิ้งสวิน ผมเป็นคนก่อเรื่องเอง ชดเชยแค่นี้ถือว่าเล็กน้อยมากครับ"

หลวนเหิงตอบกลับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ

พอเห็นว่าอีกฝ่ายสงบลงแล้ว เจิ้งสวินจึงปรึกษาเรื่องที่จะต้องไปพบม่อเฉียนในอีกสักครู่

"เดี๋ยวตอนไปพบม่อเฉียน แกอย่าพูดเยอะล่ะ เขากำลังโมโหอยู่ ฟังคำแก้ตัวของใครก็ไม่เข้าหูทั้งนั้น ไม่ว่าบอสจะพูดยังไง แกฟังอย่างเดียวก็พอ"

เจิ้งสวินเล่าว่าเขาก็เคยมีประสบการณ์โดนเจ๊ฉู่ตำหนิในวงมาเหมือนกัน ฉู่หลีทำไปเพราะความรับผิดชอบที่มีต่อพวกเขา เวลาสมาชิกทำอะไรล้ำเส้นเกินไป เธอก็จะเรียกทุกคนมาประชุมทันที

สมาชิกทั้งสี่คนของ twt กับผู้จัดการอยู่ด้วยกันเหมือนคนในครอบครัว เวลาเจอปัญหาจึงช่วยกันแก้ไขไปพร้อมกัน

ฉู่หลีไม่เคยไว้หน้าใครอยู่แล้ว เป็นคนกันเองมีอะไรก็พูดตรง ๆ แต่เพื่อความยุติธรรม เธอก็ยังให้โอกาสพวกเขาทั้งสี่คนได้แก้ต่างให้ตัวเองเช่นกัน

พอได้ยินเจิ้งสวินเล่าแบบนี้ น้ำเสียงของหลวนเหิงก็แฝงความประหลาดใจแกมอิจฉาอยู่หน่อย ๆ

"ไม่นึกเลยว่าบอยแบนด์จะมีความสัมพันธ์แบบนี้กันได้ จิ่วติ่งของพวกเรา... ช่างเถอะ ไม่พูดดีกว่าครับ"

เจิ้งสวินเกาหัว "อาจเป็นเพราะแต่แรกพวกเราไม่ได้คิดจะเป็นไอดอลล่ะมั้ง พอตอนหลังจนตรอก จำใจต้องเดินเส้นทางนี้ ก็เลยตัดสินใจสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ไปด้วยกัน"

หลวนเหิงมีสีหน้าครุ่นคิด เจิ้งสวินไม่ได้พูดอะไรต่อ ปล่อยให้อีกฝ่ายจมอยู่กับความคิดของตัวเอง

ครู่ต่อมา หลวนเหิงก็โพล่งขึ้นมา "ยังไงผมก็ต้องหาทางเข้าร่วม twt ให้ได้จริง ๆ ด้วยครับ"

"แกเดบิวต์ให้ได้ก่อนเถอะ! คิดเรื่องพวกนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์" เจิ้งสวินจนปัญญาจริง ๆ ไม่เข้าใจว่าจะยึดติดอะไรนักหนา

หลังเด็กฝึกคลาส B มีปฏิสัมพันธ์กับแฟนคลับเสร็จสิ้น ครูสอนเต้นก็มาถึง การฝึกซ้อมจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

เพลงที่ทั้งสี่คลาสจะใช้ในรอบนี้ตัดสินจากคะแนนโหวตของแฟนคลับ ทางรายการปล่อยเพลงออกมาสี่เพลง ด้านล่างมีตัวเลือก ABCD ให้โหวต โดยหนึ่งบัญชีสามารถลงคะแนนได้เพียงเสียงเดียว

หากคลาสใดได้คะแนนเป็นอันดับหนึ่งในหลายเพลง ก็จะเลือกเอาเพลงที่ได้คะแนนโหวตสูงสุดเพียงเพลงเดียว

คลาส A ที่มีฐานแฟนคลับแน่นหนาที่สุดจึงไม่ต่างจากการได้สิทธิ์เลือกก่อน บรรดาหัวหน้าแฟนคลับแต่ละบ้านต่างช่วยกันคุมทิศทาง ไม่ให้แฟน ๆ กระจายคะแนน เพื่อส่งไอดอลของตัวเองไปยังเพลงที่เหมาะสมที่สุดให้ได้

การลงคะแนนดำเนินไปตลอดทั้งวัน จนกระทั่งช่วงค่ำจึงมีการประกาศผล

เพลงที่คลาส B ได้ในรอบนี้เป็นเพลงช้าซึ้งกินใจ มีชื่อว่า "ดอกหิน"

หลังจากฟังเดโมจบ สีหน้าของเหล่าเด็กฝึกต่างก็เต็มไปด้วยความลำบากใจ

ตัวเพลงนับว่ามีคุณภาพดีมาก แต่บนเวทีแข่งขันของรายการเซอร์ไววัลแบบนี้ เพลงเร็วที่ปลุกเร้าอารมณ์ย่อมกระตุ้นความรู้สึกของผู้ชมและกวาดคะแนนโหวตได้ง่ายกว่าเห็นๆ

ต่อให้เป็นเพลงรักหวานๆ ก็ยังพออาศัยสีหน้าและการส่งสายตาเอาใจแฟนคลับมาช่วยดึงคะแนนได้บ้าง

เจิ้งสวินฟังเพลงซ้ำสองรอบ พลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินไปปรึกษาครูสอนออกแบบท่าเต้นว่าจะปรับโชว์นี้ให้โดดเด่นขึ้นได้อย่างไร

เจิ้งสวินเสนอไอเดียขึ้นมา ครูสอนเต้นเห็นว่าเข้าท่า พอได้ข้อสรุปเรียบร้อยแล้วจึงค่อยแจ้งให้เด็กฝึกทุกคนทราบ

การซ้อมดำเนินต่อไปอีกสองชั่วโมง ไลฟ์สดรอบนี้เปิดยาวไปจนถึงห้าทุ่มถึงได้ยุติลง

แต่เวลาซ้อมของเหล่าเด็กฝึกยังห่างไกลจากคำว่าเลิกนัก แม้ครูสอนเต้นจะเลิกงานกลับไปแล้ว แต่พวกเขายังต้องอยู่ซ้อมกันต่อที่นี่

เจิ้งสวินโยนผ้าขนหนูให้หลวนเหิง

"ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ"

หลวนเหิงพยักหน้ารับผ้าขนหนูแล้วเดินออกไป

ราวสิบห้านาทีต่อมา ทั้งสองกลับมาเจอกันอีกครั้งตรงทางเดินหน้าห้องคลาส B หลวนเหิงเปลี่ยนเป็นชุดซ้อมตัวใหม่สะอาดสะอ้าน เดินเคียงข้างไปกับเจิ้งสวิน

พอเดินมาถึงหน้าห้องคลาส A ก็เห็นมู่ยวี่โจวยืนรออยู่ก่อนแล้ว จังหวะนั้นประตูห้องถูกเปิดออกจากด้านใน ลู่เจ๋อกับกู้อี้เซวียนเองก็มาถึงแล้วเช่นกัน

"ไปกันเถอะ" เจิ้งสวินลอบถอนหายใจ "ไปพบบอสม่อกัน"

พวกเขานั่งลิฟต์ขึ้นมาถึงห้องทำงานของม่อเฉียน ประตูไม่ได้ปิดไว้ ด้านในเปิดไฟสว่างจ้าและมีเสียงพูดคุยแว่วออกมา

พอเจิ้งสวินเดินมาถึงหน้าประตูและกำลังจะยกมือเคาะ ก็เกือบชนเข้ากับคนที่เดินสวนออกมาพอดี

โหยวเสวี่ยซานนั่นเอง

ม่อเฉียนไปทำงานต่างเมืองหลายวัน งานในบริษัทจึงคั่งค้างสะสมเป็นกองพะเนิน โหยวเสวี่ยซานเพิ่งมารายงานความคืบหน้ากับเขา

"อ้าว" โหยวเสวี่ยซานเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นเจิ้งสวิน "อาจารย์เจิ้งน้อยดึกป่านนี้ยังอยู่ทำโอทีอีกเหรอคะ แล้วพวกเธอสี่คน...นี่มันเรื่องอะไรกัน"

เจิ้งสวินเบ้ปาก "อย่าพูดถึงเลยครับ ไลฟ์จบปุ๊บก็ต้องรีบมาพบบอสเนี่ย"

โหยวเสวี่ยซานแกล้งถามทั้งที่รู้อยู่เต็มอก ความจริงเธอได้ยินเรื่องนี้มาตั้งนานแล้ว เดิมทีคิดว่าไม่จ้าวหรานก็กู้ซิวฉีที่จะเป็นคนพามา ไม่นึกเลยว่าเจิ้งสวินจะคุมตัวทั้งสี่คนมาส่งด้วยตัวเอง

โหยวเสวี่ยซานเอ่ยยิ้มๆ "ไปพนันแพ้สองคนนั้นมาหรือเปล่าคะ ถึงได้โดนหลอกให้มาที่นี่น่ะ"

"ไม่ใช่สักหน่อยครับ คนมีความรับผิดชอบอย่างผม ย่อมต้องเสนอตัวมาเองอยู่แล้ว" เจิ้งสวินยืดตัวตรงอย่างภาคภูมิใจ

"งั้นคงต้องรอสักครู่นะคะ หลี่ซู่กำลังรายงานเรื่องงานอยู่ข้างใน พอเขาออกมาพวกเธอก็ค่อยเข้าไป"

โหยวเสวี่ยซานเอี้ยวตัวใช้นิ้วโป้งชี้ไปทางประตูด้านหลัง ก่อนจะลดเสียงลงเตือนเจิ้งสวิน "วันนี้บอสอารมณ์เสียมาก อย่าพูดจาซี้ซั้วล่ะ"