ตอนที่ 99 มุงดูเรื่องสนุกไม่กลัวเรื่องใหญ่

"ผมเรียกพวกเด็กฝึกมาคุยแล้ว เตือนไปว่าถ้าเอาเรื่องภายในไปแพร่งพราย จิ่วติ่งจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด แต่นี่ก็ยิ่งปิดยิ่งมีพิรุธ ยังไงก็คงมีพวกใจกล้าแอบโพสต์ข่าวนี้ออกไปอยู่ดี"

กู้ซิวฉีเดินเข้ามาทางประตู สายตากวาดมองตัวต้นเรื่องทั้งสามคนทีละคน

"ใช้ได้ รอยแผลดูไม่ออกเท่าไหร่ เดี๋ยวก็ออกกล้องได้แล้ว"

จ้าวหรานเดินมาตรงหน้ากู้ซิวฉี แล้วคุยเรื่องเนื้อหาการประชุมกับเขาไปสองสามประโยค

จากนั้นกู้ซิวฉีก็พูดถึงอีกเรื่องขึ้นมา

"เมื่อกี้โทรคุยกับบอสม่อแล้ว เขารู้เรื่องที่พวกนายสามคนตีกันแล้วโมโหมาก ตอนนี้กำลังขับรถกลับมา ไลฟ์สดคืนนี้จบเมื่อไหร่ เขาจะเรียกพวกนายไปคุยทันที"

กู้ซิวฉีพูดถึงตรงนี้ก็เหลือบมองกู้อี้เซวียนที่อยู่ข้างๆ

"อี้เซวียน นายก็ต้องไปด้วย"

กู้อี้เซวียนค่อยๆ กระดึ๊บถอยหลังจนเกือบจะถึงหน้าห้องคลาส B เดิมทีตั้งใจจะแอบชิ่งหนี แต่กลับโดนพี่ลูกพี่ลูกน้องจับได้คาหนังคาเขา

กู้ซื่อจื่อทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ "พี่ ทำไมผมต้องโดนด่าไปด้วยล่ะครับ..."

กู้ซิวฉีหลุดขำ "ใครบอกว่านายจะโดนด่า บอสม่อแค่อยากคุยเพื่อถามเรื่องที่เกิดขึ้น ถึงเวลาพูดไปตามจริงก็พอ"

"จริงเหรอครับ ไม่โดนด่าแน่นะ" กู้อี้เซวียนยังไม่ปักใจเชื่อ พี่ลูกพี่ลูกน้องคนนี้ไม่ได้ขุดหลุมดักเขาเป็นครั้งแรกเสียเมื่อไหร่ ความยากลำบากที่ลูกพลับนิ่มอย่างกู้ซื่อจื่อเคยเจอมา แปดสิบเปอร์เซ็นต์ล้วนมาจากกู้ซิวฉีทั้งนั้น

"เชื่อไม่เชื่อก็ตามใจนาย" อาจารย์กู้น้อยคร้านจะอธิบายให้ลูกพี่ลูกน้องคนทึ่มฟังต่อ ได้แต่โบกมือไล่ให้อีกฝ่ายรีบไป

จากนั้นเขาก็หันไปมองจ้าวหราน "พวกเราสองคนต้องมีคนตามไปด้วยคนหนึ่ง รอบนี้ม่อเฉียนของขึ้นจริงจังมาก ตั้งแต่วันที่ฉันรู้จักเขามา นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นเขาโมโหขนาดนี้"

"งั้นฉันไปเอง" จ้าวหรานกลับคืนสู่ธาตุแท้สายมุงดูเรื่องสนุกไม่กลัวเรื่องใหญ่ "ฉันยังไม่เคยเห็นบอสสติแตกเลย ขอไปเปิดหูเปิดตาหน่อย"

"..." มุมปากของกู้ซิวฉีกระตุก จิ่วติ่งของพวกเขามีแต่คนเก่งกล้าสามารถตั้งแต่ระดับบนยันระดับล่าง คิดดูแล้วกันว่าบอสม่อต้องปวดหัวขนาดไหน

คิดไปคิดมา เขาก็ยังเอ่ยเตือนจ้าวหรานอีกประโยค "ครั้งนี้ม่อเฉียนเอาจริง ถึงจะเป็นนายก็ใช่ว่าจะคุมสถานการณ์อยู่"

"งั้นนายไปเถอะ" จ้าวหรานยึดคติปอดแหกได้เป็นต้องปอดแหก "ฉันไม่เปิดหูเปิดตาแล้วละ วันหลังนายค่อยมาเล่าให้ฟังแล้วกัน"

"..."

คราวนี้กู้ซิวฉีพูดไม่ออกจริง ๆ ตอนนั้นเองเจิ้งสวินที่อยู่ข้าง ๆ ก็เอ่ยแทรกขึ้นมา "หรือให้ผมไปดีครับ เดี๋ยวผมช่วยพูดขอความเห็นใจกับบอสม่อให้ เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของใครคนใดคนหนึ่งเสียหน่อย มันเกิดขึ้นกะทันหัน ตอนนั้นไม่มีใครคาดคิดมาก่อน"

จ้าวหรานได้ยินเข้าก็ปฏิเสธทันควัน

"แบบนั้นได้ที่ไหนกัน นายก็อายุรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเขาสามคน ทำไมสามคนนั้นก่อเรื่องแต่นายต้องมารับผิดชอบแทนล่ะ ฉันไปเอง ไม่ต้องมาเกรงใจแย่งกันแล้ว"

"ไม่เป็นไรหรอกครับ ยังไงผมก็ไม่ได้ร่วมวงด้วย บอสม่อด่าไม่ถึงหัวผมหรอก" สภาพจิตใจของเจิ้งสวินแกร่งดีเหลือเกิน

เขาคิดว่า จ้าวหรานกับกู้ซิวฉียังไงก็เป็นคนของจิ่วติ่ง แถมยังเป็นอาจารย์ในรายการวาไรตี้เดบิวต์ครั้งนี้ด้วย พอเด็กฝึกไปก่อเรื่อง อาจารย์ย่อมหนีไม่พ้นที่จะโดนตำหนิยกใหญ่

แต่เขาไม่เหมือนกัน เขาเป็นเพียงแขกรับเชิญพิเศษของรายการ และนับว่าเป็นคนของจิ่วติ่งแค่ครึ่งตัว ม่อเฉียนอาจเห็นว่ามี "คนนอก" อย่างเขาอยู่ด้วย จึงไม่กล้าแสดงท่าทีโมโหจนเกินงาม

เจิ้งสวินยังคงยืนกรานความคิดเดิม ส่วนจ้าวหรานไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง

กู้ซิวฉีมองสีหน้าจริงจังของเจิ้งสวินแล้วพยักหน้าเห็นชอบ

"ฉันว่าได้นะ"

"เดี๋ยวสิ เสี่ยวกู้ นี่นายไม่ได้กำลังผลักเจิ้งสวินลงกองไฟหรอกเหรอ" จ้าวหรานซักถาม

"เจิ้งสวินไม่วู่วามในเรื่องสำคัญหรอก เขาคิดรอบคอบแล้ว" กู้ซิวฉีดูจากสีหน้าของเจิ้งสวินก็เข้าใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้ทำเล่นๆ สู้ปล่อยให้ลงมือทำไปเลยดีกว่า "เจิ้งสวินจะจัดการได้เรียบร้อย"

เมื่อได้ "หนึ่งเสียง" อันล้ำค่าจากกู้ซิวฉี เจิ้งสวินก็มองจ้าวหรานอย่างได้ใจ "สองต่อหนึ่งครับ อาจารย์จ้าวหราน ความเห็นของคุณตกไปแล้ว"

สีหน้าของจ้าวหรานเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา สุดท้ายก็ได้แต่พูดอย่างจนใจ "เอาเถอะๆ เอาตามที่นายว่าแล้วกัน คืนนี้ฉันอยู่ที่บริษัท ถ้านายมีเรื่องอะไรก็โทรหาฉัน"

เรื่องทั้งหมดจึงตกลงกันตามนี้ พอไลฟ์สดคืนนี้สิ้นสุดลง เจิ้งสวินจะพาเด็กฝึกทั้งสี่คนไปที่ห้องทำงานของม่อเฉียน

ตากล้องเคาะประตูจากด้านนอก ถามว่าตอนนี้คลาส B สะดวกเริ่มไลฟ์สดหรือยัง

กู้ซิวฉีที่ยืนอยู่ใกล้ประตูเปิดออกไปกำชับตากล้องสั้นๆ สองสามคำ ก่อนจะเรียกเด็กฝึกคลาส B ที่รออยู่ข้างนอกให้เข้ามา

จ้าวหรานก็พาลู่เจ๋อกับกู้อี้เซวียนของคลาส A ออกไปเช่นกัน ตอนนี้ในห้องซ้อมคลาส B จึงเหลือเพียงเจิ้งสวินกับเด็กฝึกอีกห้าคน

ไลฟ์สดเริ่มต้นขึ้น เจิ้งสวินปรากฏตัวอยู่หน้ากล้อง

"สวัสดีตอนค่ำครับทุกคน ผมเจิ้งสวิน ครั้งนี้รับหน้าที่เป็นเมนเทอร์ของคลาส B ครับ"

คอมเมนต์บนหน้าจอเริ่มหลั่งไหลขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

: เจิ้งสวิน!!! ฉันมาแล้ว!!!

: ว้าว! สวินเป็นเมนเทอร์คลาส B เหรอเนี่ย?

: ทายผิดหมดเลย นึกว่าจะเป็นคลาส C ซะอีก

ช่วงแรกคอมเมนต์บนจอยังถือว่าปกติ ทุกคนต่างเข้ามาทักทายเจิ้งสวิน

แต่ไม่ทันไร ทิศทางของคอมเมนต์ก็เริ่มเปลี่ยนไป

: ไม่มีใครคุยเรื่องตีกันเลยเหรอ?

: มีเผือกเหรอ? เงี่ยหูรอฟังเลย

: ตีกันจริงเหรอเนี่ย? ในเน็ตมีแต่ข้อความหลุด ไม่มีรูปเลยสักใบนะ

: รูปก็ไม่มีสักใบแล้วมาปล่อยข่าวลือ มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่เชื่อ

ความจริงแล้ว ก่อนที่ไลฟ์สดของคลาส B จะเริ่มขึ้น บนอินเทอร์เน็ตก็มีข่าวลือเรื่องเด็กฝึกของจิ่วติ่งตีกันแพร่สะพัดไปหลายเวอร์ชันแล้ว

บ้างก็ว่าหลวนเหิงตีกับลู่เจ๋อ บ้างก็ว่าหลวนเหิงปะทะกับทั้งลู่เจ๋อและมู่ยวี่โจว แถมยังมีข่าวลือว่าเป็นศึกชิงบัลลังก์ระหว่างสองเด็กเส้นอย่างหลวนเหิงกับกู้อี้เซวียนจนถึงขั้นลงไม้ลงมือ

ในบรรดาข่าวซุบซิบพวกนี้ ชื่อที่ถูกพูดถึงมากที่สุดคือหลวนเหิงกับลู่เจ๋อ ยามนี้ทั้งคู่ต่างเป็นจุดสนใจหลักในศึกเดบิวต์ แฟนคลับสองฝ่ายจึงเปิดศึกซัดกันนัว สาดโคลนใส่กันไม่ยั้ง

แฟนคลับของมู่ยวี่โจวที่มีเรื่องบาดหมางกับฝั่งลู่เจ๋ออยู่แล้วก็โดดร่วมวงด้วย มีเพียงแฟนคลับของกู้ซื่อจื่อเท่านั้นที่กำลังมึนงง ไม่เข้าใจว่าทำไมเมนตัวเองที่รักสงบ แค่หน้าบูดเป็นประจำ ถึงถูกลากเข้าไปเอี่ยวในสงครามนี้ได้

ประโยคแนะนำตัวสั้นๆ ในบัญชีส่วนตัวของกู้อี้เซวียนเขียนไว้ว่า "รักความสงบ" เขาใช้คำนี้มาตั้งแต่ประถมจนถึงตอนนี้ ต่อเนื่องกันหลายปีแล้ว

ข่าวชกต่อยครั้งนี้กลายเป็นประเด็นร้อนฉ่าบนโลกออนไลน์ คนทั่วไปตามมุง ส่วนแฟนคลับก็ตะลุมบอนกันยกใหญ่ กระแสปะทุขึ้นมาสองสามระลอกตั้งแต่ไลฟ์ยังไม่ทันเริ่มด้วยซ้ำ

เมื่อครู่เจิ้งสวินมัวแต่วุ่นอยู่กับการทายาให้พวกตัวสร้างเรื่อง เลยไม่มีเวลาดูข่าวบนเน็ต แต่แค่เขากวาดตามองคอมเมนต์ที่วิ่งผ่านจอแวบเดียว ก็พอนึกภาพออกแล้วว่าในเทรนด์ตอนนี้จะดุเดือดเลือดพล่านขนาดไหน

เขาส่งสัญญาณมือให้แอดมินห้องไลฟ์ ซึ่งเป็นรหัสลับที่รู้กันระหว่างเมนเทอร์กับแอดมินว่า ให้แบนได้เลย

พอแอดมินจัดการแบนพวกแอ็กเคานต์ที่พยายามปั่นกระแสไปได้หลายคน เจิ้งสวินก็ยังคงยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน พลางใช้น้ำเสียงกระตือรือร้นดำเนินรายการต่อไปตามเดิม

"วันนี้เป็นวันแรกที่ได้เจอกับเด็กฝึกคลาส B ครับ มาดูกันว่าในนี้จะมีคนที่ทุกคนปักหมุดไว้หรือเปล่านะครับ"

เจิ้งสวินกวักมือเรียกพวกเด็กฝึกที่ยืนอยู่ด้านหลัง

"มาๆ ทุกคน เข้ามาทักทายผู้ชมในไลฟ์กันหน่อยครับ"

เมื่อครู่พวกเด็กฝึกยังรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอยู่บ้าง เพราะอย่างไรเสียพวกเขาก็อยู่ในเหตุการณ์ ย่อมรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

แต่พอเห็นหลวนเหิงยังคงมีสีหน้าเรียบนิ่งและดูสงบมาก พวกเขาจึงกลืนสารพัดความสงสัยกลับลงคอไปจนหมด

คราวนี้พออาจารย์เจิ้งสวินเรียก ทุกคนจึงได้สติกลับมาราวกับเพิ่งตื่นจากฝัน แล้วพากันทยอยเดินมาหน้ากล้อง

และสิ่งที่ผิดความคาดหมายของทุกคนก็คือ เด็กฝึกคนแรกที่ตอบรับเจิ้งสวินกลับเป็นหลวนเหิง